II SA/Ol 912/08

PostanowienieWSA w Olsztynie2009-04-17

Skład orzekający: Bogusław Jażdżyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga powinna zostać odrzucona z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego pomimo prawidłowego wezwania?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 PPSA, jeżeli skarżący mimo prawidłowego wezwania do uiszczenia należnego wpisu sądowego, opłaty tej nie uiścił. Skuteczne doręczenie wezwania następuje zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu cywilnym dotyczącymi doręczania pism przez pocztę, w tym poprzez pozostawienie zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Wojewody o wymeldowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu sądowego. Skarżący złożył jeden odpis skargi i wniosek o przyznanie prawa pomocy, ale nie wykonał zarządzenia o złożeniu dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych w celu wyjaśnienia wątpliwości co do wniosku o prawo pomocy. W konsekwencji odmówiono mu prawa pomocy w częściowym zakresie. Następnie skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu sądowego, czego również nie uczynił.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na decyzję Wojewody z dnia "[...]’ nr "[...]" w przedmiocie wymeldowania postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1-sentencja postanowienia Decyzją z dnia "[...]" nr "[...]" Wojewoda, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymał w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia "[...]" orzekającą o wymeldowaniu R. S. z miejsca pobytu stałego w budynku mieszkalnym nr 5 położonym w miejscowości A, gm. B. Skargę na powyższą decyzję złożył R. S., zarzucając, iż została ona wydana z naruszeniem przepisu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz.U. z 2006 r., Nr 139, poz. 993 z późn zm.) poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że w sprawie zaistniała przesłanka w postaci dobrowolnego opuszczenia nieruchomości trwającego przez okres ponad 2 lat. Skarżący wywodził, iż opuszczenie przez niego miejsca stałego pobytu nie miało dobrowolnego charakteru, a objęcie nieruchomości w posiadanie przez nowego właściciela odbyło się bez wiedzy skarżącego, który przebywał wówczas w szpitalu. W odpowiedzi na skargę, organ podtrzymał stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Na mocy dwóch zarządzeń Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 28 listopada 2008 r., skarżący wezwany został do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jednego egzemplarza skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego oraz uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania te zostały skarżącemu przesłane w jednej przesyłce i doręczono je skarżącemu w dniu 5 grudnia 2008 r. Wezwanie dotyczące uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jednego egzemplarza skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego, zawierało pouczenie o obowiązku zawiadamiania Sądu przez stronę i jej przedstawiciela o każdej zmianie miejsca zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby, oraz o konsekwencjach wynikających z zaniedbania tego obowiązku, polegających na pozostawieniu w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia pism wysłanych pod dotychczasowym adresem (K-17). Skarżący wypełnił zarządzenie Sądu składając w terminie jeden odpis skargi dołączając do niego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 16 grudnia 2008 r. skarżący wezwany został do złożenia dodatkowych oświadczeń oraz dokumentów źródłowych, w celu wyjaśnienia wątpliwości co do prawdziwości danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, z pouczeniem, iż niezastosowanie się do tego wezwania może stanowić podstawę odmowy przyznania prawa pomocy. Wezwanie to uznane zostało za doręczone z dniem 26 stycznia 2009 r. Jak wynika z akt postępowania, skarżący nie wykonał powyższego zarządzenia. W tej sytuacji, referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie postanowieniem z dnia 9 lutego 2009 r. odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych. W związku z uprawomocnieniem się powyższego postanowienia, zarządzeniem z dnia 3 marca 2009 r. skarżący wezwany został do wykonania zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 28 listopada 2008 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Zarządzenie to uznane zostało za doręczone z dniem 23 marca 2009 r. Jak wynika z akt postępowania skarżący nie wykonał tego zarządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis. Na podstawie § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wpis stały w sprawach skarg nieobjętych wpisem stosunkowym z zakresu ewidencji ludności i dowodów osobistych wynosi 100 zł. Z mocy art. 220 § 3 przywołanej ustawy Sąd odrzuca skargę, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Mając na uwadze przepis art. 65 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który w zakresie doręczenia pism w postępowaniu sądowym przez pocztę nakazuje stosować tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym, należy zauważyć, iż zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697 ze zm.) listonosz pozostawia zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki we właściwej pocztowej placówce oddawczej w terminie 7 dniu, licząc od dnia następnego po dniu pozostawienia zawiadomienia u adresata. Jeżeli adresat nie zgłosi się po odbiór przesyłki w tym terminie pocztowa placówka oddawcza sporządza powtórne zawiadomienie o możliwości jej odbioru w terminie kolejnych siedmiu dni, licząc od dnia następnego po dniu sporządzenia zawiadomienia, które listonosz doręcza adresatowi. Z upływem ostatniego dnia tego okresu doręczenie uważa się za dokonane (art. 73 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2006 r. (sygn. akt P 13/05, opubl. Dz. U. z 2006 r., Nr 38, poz. 268). Biorąc powyższe pod uwagę, a także okoliczność, iż skarżący w toku postępowania nie wskazywał Sądowi innego, poza dotychczasowym, adresu do doręczeń, należy stwierdzić, że skuteczne doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego nastąpiło z dniem 23 marca 2009 r. Skarżący mimo prawidłowego wezwania do uiszczenia wpisu, opłaty tej nie uiścił. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 220 § 3, wskazanej ustawy, skargę odrzucił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło