II SA/Ol 915/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie sprostowania postanowienia dotyczącego wydania uwierzytelnionego odpisu wniosku postanawia odrzucić skargę. WSA/pos.1- sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia 17 września 2008r. Nr "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznało zażalenie W.P. na niezałatwienie w terminie przez Wójta Gminy żądania wydania uwierzytelnionego odpisu wniosku, na podstawie którego sporządzono listę bezrobotnych skierowanych do wykonywania prac społecznie użytecznych na terenie gminy, obejmującego nazwisko żalącego się. Postanowienie to doręczono skarżącemu w dniu 18 września 2008r. Pismem z dnia 19 września 2008r. W.P. wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z wnioskiem o sprostowanie na podstawie art. 113 Kpa błędów i omyłek pisarskich zawartych w postanowieniu tego organu z dnia 17 września 2008r. oraz uzupełnieniu postanowienia co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Postanowieniem z "[...]" Nr "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło sprostowania postanowienia wydanego przez ten organ w dniu 17 września 2008r. Wyjaśniono, iż art. 113 Kpa pozwala na prostowanie z urzędu lub na wniosek strony jedynie błędów pisarskich i rachunkowych oraz oczywistych omyłek w wydanych przez siebie aktach, natomiast w niniejszej sprawie takich błędów i oczywistych omyłek nie stwierdzono. W rozstrzygnięciu postanowienia wskazano, o co ubiegał się zainteresowany tj. o uwierzytelniony wniosek na podstawie którego sporządzono listę z jego nazwiskiem przesłaną do Urzędu Pracy. W postanowieniu opisano więc ten wniosek w taki sposób jak uczynił to zainteresowany. Wniosek o sprostowanie w tym zakresie jest zatem bezzasadny. Organ pouczył nadto, iż na to postanowienie nie służy stronie zażalenie, jednakże strona z niego niezadowolona może w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania zwrócić się do Kolegium z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W dniu 18 listopada 2008r. W.P. wystąpił, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na to postanowienie zarzucając organowi niewłaściwe rozpoznanie sprawy tj. niewłaściwe zastosowanie podstawy prawnej poprzez niezastosowanie art. 113 § 2 i 3 Kpa oraz tworzenie patologii prawnej, bowiem art. 113 § 1 Kpa nie zawiera pouczenia o złożeniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy w terminie 7 dni. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie. Wyjaśniono, iż strona skarżąca wniosła skargę pomimo braku wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym. Stronie przysługiwał bowiem wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, którego skarżący nie złożył. Wobec tego wniesiona skarga winna być odrzucona stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 2 oraz art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądownictwa administracyjnego jest dopuszczalne jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości Sądu, bowiem dotyczy działalności organów administracji publicznej, skargę wniesie uprawniony podmiot po wyczerpaniu środków zaskarżenia oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i zostanie złożona w terminie. W niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna, gdyż nie został przez stronę skarżącą wykorzystany tryb postępowania poprzedzający wniesienie skargi. Przedmiotem skargi jest bowiem postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" wydane w przedmiocie zgłoszonego żądania sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu tego organu z dnia 17 września 2008r. w trybie art. 113 Kodeksu postępowania administracyjnego. Postanowienie to zostało wydane przez Kolegium działające w tej sprawie jako organ pierwszoinstancyjny i wobec powyższego słusznie podnosi ten organ, że postanowienie to mogło być zweryfikowane w drodze wniosku o ponowne rozpoznanie tej sprawy. Stosownie bowiem do art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.) zwanej dalej: Kpa, od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań. Na mocy zaś art. 141 § 1 Kpa na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi, zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia stronie postanowienia. Skoro stosownie do art. 113 § 3 Kpa na postanowienie w sprawie sprostowania i wyjaśnienia służy zażalenie, to z uwagi na zapis art. 127 § 3 w związku z art. 144 Kpa stronie na postanowienie w przedmiocie sprostowania służył wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy wniesiony w terminie 7 dni do tego samego organu czyli samorządowego kolegium odwoławczego. Z zasady określonej w art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) zwanej dalej; ustawą ppsa, wynika, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie - art. 52 § 2 tej ustawy. Wobec powyższego z uwagi na okoliczność, iż niniejsza skarga dotyczy postanowienia Kolegium wydanego w przedmiocie sprostowania własnego postanowienia z dnia 17 września 2008r., postanowienie to ma charakter pierwszo-instancyjnego, od której wprawdzie nie służyło zażalenie lecz na podstawie art. 127 § 3 Kpa w zw. z art. 144 Kpa wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, to skarga ta nie spełnia wymogów o których mowa w art. 52 § 1 ustawy ppsa. Skargę można bowiem wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia jakie służyły stronie, zaś w tej sprawie strona skarżąca nie wykorzystała takiego środka zaskarżenia, gdyż nie złożyła wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Wobec tego, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł o odrzuceniu skargi.