II SA/Ol 916/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 22 października 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.R. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie przedłożenia ekspertyzy dotyczącej stanu technicznego budynku postanawia: odrzucić skargę WSA/pos.1- sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia "[...]" Nr "[...]", Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 83 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie nałożenia na współwłaścicieli budynku obowiązku dostarczenia ekspertyzy dotyczącej stanu technicznego budynku inwentarskiego ze spichlerzem usytuowanego na działce nr "[...]" w obrębie nr "[...]" w O. przy ul. P. W dniu 7 września 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie została złożona, za pośrednictwem organu odwoławczego, skarga na to postanowienie przez K.R., w której zakwestionował nałożony m.in. na niego obowiązek sporządzenia ekspertyzy wobec faktu, iż jedynym użytkownikiem tego budynku była p. B. W dniu 12 października 2009r. [zwrotne potwierdzenie odbioru korespondencji] K.R. doręczono zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 7 października 2009r. wzywające do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, który winien być uiszczony w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Drugim zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 7 października 2009r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 6 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego zarządzenia. Pouczono, iż nieusunięcie braków skargi w wyznaczonym terminie spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W wyznaczonym terminie strona skarżąca nie uiściła wpisu sądowego, jak również nie nadesłała odpisów skargi. W dniu 19 października 2009r. do Sądu złożone zostało pismo K.R., w którym stwierdził, iż rezygnuje z rozpatrzenia jego skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) zwanej dalej: ustawą ppsa. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Co do zasady zatem skarżący może rozporządzać skargą także po jej wniesieniu, gdyż w tej kwestii jego oświadczenie jest wiążące dla sądu. W rezultacie uwzględnienia wniosku sąd kończy postępowanie przed sądem wydając postanowienie o umorzeniu postępowania. Jednakże merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, co oznacza, że nie jest ona dotknięta żadnymi brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu. W niniejszej sprawie nie zachodzi taka okoliczność, bowiem wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu od skargi oraz nadesłania odpisów skargi dla pozostałych uczestników postępowania pozostało bez reakcji. Skarżący nie uiścił w wyznaczonym 7 dniowym terminie wpisu sądowego w kwocie 100 zł oraz nie nadesłał 6 egzemplarzy skargi. W tym stanie sprawy stosownie do art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy ppsa. skargę należało odrzucić, gdyż skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis oraz nie zostały usunięte jej braki formalne, podlega odrzuceniu przez sąd. Wskazać należy, iż mimo zmiany stanu prawnego w związku z wejściem w życie ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi zachował aktualność pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 1987r. sygn. akt SA/Gd 537/87, publ. OSP 1990, nr 4, poz. 207, w którym stwierdzono, iż w pierwszej kolejności Sąd musi zbadać czy wniesiona skarga nie jest dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu, a dopiero później ocenić dopuszczalność oświadczenia o cofnięciu skargi. Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji postanowienia.