II SA/Ol 924/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami postanawia umorzyć postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia K. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" utrzymującą w całości w mocy decyzję z dnia "[...]" wydaną z upoważnienia Burmistrza "[...]" przez Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w sprawie odmowy przyznania K. B. zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami na dzieci K. i M. B. Decyzją z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uwzględniło w całości skargę K. B. i uchyliło decyzję własną z dnia "[...]", w sprawie utrzymania w mocy decyzji Burmistrza "[...]", z którego upoważnienia działał Kierownik Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia "[...]", dotyczącą odmowy przyznania zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami na dzieci K. i M. B.; uchyliło w całości decyzję organu pierwszej instancji z dnia "[...]" dotyczącą odmowy przyznania zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami na dzieci K. i M. B.; przyznało K. B. zasiłek rodzinny na okres od 1 listopada 2017 roku do 31 października 2018 roku na dziecko: K. B. w kwocie 124 zł miesięcznie, M. B. w kwocie 124 zł miesięcznie oraz dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2018/2019 na dziecko: K. B., w kwocie 100 zł jednorazowo i M. B., w kwocie 100 zł jednorazowo. Pismem procesowym z dnia 13 listopada 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej jako: p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe. W doktrynie oraz judykaturze panuje zgodny pogląd, iż do tej kategorii przyczyn umorzenia postępowania należy zaliczyć wdrożenie trybu autokontroli, określonego w art. 54 § 3 p.p.s.a. Stosownie do treści wskazanego artykułu, organ którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od jej otrzymania, co miało miejsce w niniejszej sprawie. W niniejszej sprawie organ II instancji skorzystał z tej możliwości uchylając zaskarżoną (własną) decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz przyznał wnioskowane świadczenie, czym uwzględnił skargę w całości. Decyzja, mocą której dokonano wskazanego uchylenia nie została przy tym przez skarżącą zakwestionowana. Wobec powyższego nie budzi wątpliwości, że zaskarżona decyzja została skutecznie wyeliminowana z obrotu prawnego, a w konsekwencji postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i z tego powodu należało orzec - na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - o jego umorzeniu.