II SA/Ol 924/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 listopada 2023 r. sprawy ze skargi D. W. na decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia 8 sierpnia 2023 r. nr PS-III.8640.171.2023.GM w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie statusu bezrobotnego i świadczeń z tytułu bezrobocia postanawia odrzucić skargę. W dniu 18 września 2023 r radca prawny zaskarżył w imieniu D. W. (dalej jako: "skarżący") decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia 8 sierpnia 2023 r., nr PS-III.8640.171.2023.GM, utrzymującą w mocy decyzję Starosty Olsztyńskiego z 22 czerwca 2023 r., którą w trybie wznowienia postepowania odmówiono uznania skarżącego za osobę bezrobotną z dniem 9 kwietnia 2021 r., umorzono postępowanie w sprawie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, prawa do stypendium i odmówiono prawa do dodatku aktywizacyjnego od 1 marca 2022 r. Pismem z 29 września 2023 r. radca prawny cofnął skargę. W odpowiedzi na skargę i jej cofnięcie Wojewoda Warmińsko-Mazurski podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Na mocy zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z 9 października 2023 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany w dniu 18 października 2023 r. do nadesłania pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym terminie radca prawny przesłał ponownie pismo o cofnięciu skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga zostanie skutecznie wniesiona, tj. nie zawiera m.in. braków formalnych uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. W przypadku, gdy skarga zawiera takie braki, nieuzupełnione w wyznaczonym terminie, sąd skargę odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, zwanej dalej jako: "p.p.s.a.") Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie skarga wywiedziona została przez radcę prawnego, który oświadczył, że działa w imieniu skarżącego. Jednak w żaden sposób nie udokumentował umocowania do reprezentowania skarżącego przed sądem administracyjnym. Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Radca prawny może sam uwierzytelnić odpis udzielonego mu pełnomocnictwa. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W razie zaniedbania powyższego obowiązku, na zasadzie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Mimo prawidłowo doręczonego wezwania oraz zawartego w nim pouczenia o skutkach zaniedbania nałożonego obowiązku, radca prawny nie udokumentował uprawnienia do reprezentowania skarżącego, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.