II SA/Ol 925/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 grudnia 2013r. sprawy ze skargi spółki A na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 28 grudnia 2012 r. w przedmiocie regulaminu utrzymania czystości i porządku postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Spółka A pismem z dnia 3 września 2013 r. wywiodła skargę na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 28 grudnia 2012 r. nr XX/537/2012 w przedmiocie regulaminu utrzymania czystości i porządku. Następnie pismem z dnia 8 października 2013 r. Spółka cofnęła skargę na powyższą uchwałę. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o umorzenie postępowania sądowego wskazując, że po wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa zaskarżona uchwała została zmieniona uchwałą z 29 sierpnia 2013 r., a w następstwie zmiany uchwały skarżący cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ppsa (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 wskazanej ustawy skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przedmiotowej sprawie Sąd nie stwierdził, aby zachodziły przesłanki do uznania, iż cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Skoro zaś skarżący skutecznie cofnął skargę, to postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Z tych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.