II SA/Ol 925/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Chybicki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi H. K. na uchwałę Rady Miejskiej w Lidzbarku Warmińskim z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Dyrektora Lidzbarskiego Domu Kultury w Lidzbarku Warmińskim postanawia 1. odrzucić skargę; Rada Miejska w Lidzbarku Warmińskim ( dalej jako: "Rada", "organ" ) podjęła [...] r. uchwałę nr. [...] w sprawie podtrzymania stanowiska w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Dyrektora Lidzbarskiego Domu Kultury w Lidzbarku Warmińskim. W przedmiotowej uchwale Rada Miejska w Lidzbarku Warmińskim postanowiła podtrzymać swoje stanowisko wyrażone we wcześniejszej uchwale Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Dyrektora Lidzbarskiego Domu Kultury w Lidzbarsku Warmińskim. H. K. w piśmie z 8 listopada 2024 r. zatytułowanym "odwołanie od uchwały" wskazała, że kwestionuje uchwałę Rady Miejskiej w Lidzbarku Warmińskim z [...] r. nr. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm. dalej powoływanej jako p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W pierwszej kolejności sąd administracyjny obowiązany jest zbadać dopuszczalność skargi, tzn. ustalić, czy przedmiot zaskarżenia mieści się w zakresie właściwości rzeczowej określonej w art. 3 § 2 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest uchwała Rady Miejskiej w Lidzbarku Warmińskim z [...] r. uchwałę nr. [...] w sprawie podtrzymania stanowiska w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Dyrektora Lidzbarskiego Domu Kultury w Lidzbarku Warmińskim wydana na podstawie art. 229 pkt 3 w zw. z art. 239 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, a więc przepisów regulujących postępowanie skargowe, znajdujących się w Dziale VIII k.p.a. Przedmiotem skargi wniesionej w trybie uregulowanym w Dziale VIII k.p.a., tj. art. 227 tego aktu, może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe ograny albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Załatwienie zaś takiej skargi następuje na podstawie art. 238 § 1 k.p.a., poprzez zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, które stanowi prawną formę działania organu administracji, będącą czynnością materialno-techniczną. Określony natomiast w art. 3 p.p.s.a. katalog aktów lub czynności organów administracji, które można zaskarżyć do sądu administracyjnego, wyklucza możliwość dokonywania kontroli przez ten sąd tzw. skarg powszechnych, składanych w trybie art. 227 k.p.a. i odpowiedzi na nie udzielanych. Podkreślić należy, że w sprawach skarg i wniosków (Dział VIII k.p.a.) nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Tego rodzaju postępowanie nie kończy się jednym z aktów, o którym mowa w art. 3 § 2, § 2a, § 3 p.p.s.a., (zob. postanowienie NSA z dnia 18 lutego 1997 r., sygn. akt III SAB 1/97, publ. LEX nr 29038; postanowienie NSA z dnia 12 kwietnia 2001 r., sygn. akt I SA 2668/00, publ. LEX nr 5426; postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2001 r., sygn. akt II SAB 213/00, publ. LEX nr 5455). Należy zauważyć, że załatwienie skargi przez radę gminy polega na wydaniu uchwały. Uchwały organów samorządu terytorialnego mogą, jako takie być zaskarżane do sądu administracyjnego. Jednak, zdaniem Sądu, w takiej sytuacji jak niniejsza, uznanie skargi do sądu administracyjnego za dopuszczalną tylko z tego powodu, iż zawiadomienie przybrało postać uchwały, powodowałoby nierówność prawną podmiotów, nieznajdującą uzasadnienia w przepisach prawa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2001 r., sygn. akt I SA 2668/00, LEX nr 54426). W niniejszej sprawie należy stwierdzić, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII k.p.a., a więc skarg związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne k.p.a.). Skarga do WSA nie jest dopuszczalna nawet jeżeli zawiadomienie o załatwieniu skargi ma formę uchwały rady gminy, ponieważ sprawy te nie zostały poddane jego kontroli ani na podstawie art. 3 p.p.s.a., ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 24 listopada 2006 r., sygn. III SA/Wa 948/06, LEX nr 295005). Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że sprawa niniejsza nie należy do właściwości sądu administracyjnego, w związku z czym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.