II SA/Ol 927/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędziowie Protokolant Sędzia WSA Adam Matuszak Asesor Asesor WSA Bogusław Jażdżyk Asesor WSA Irena Szczepkowska (spr.) Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi L. M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" r. nr "[...]" w przedmiocie rozbiórki budynku gospodarczego - uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. WSA/wyr.1 - sentencja wyroku Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia "[...]" r. Nr "[...]", wydanym na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.), zwanej w dalszej części uzasadnienia kpa, stwierdził, że odwołanie L. M. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" r. znak: "[...]" w przedmiocie rozbiórki budynku gospodarczego, zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu postanowienia organ podał, że będąca przedmiotem odwołania decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego została doręczona stronie za zwrotnym potwierdzeniem odbioru 31 sierpnia 2006 r. Termin do wniesienia odwołania wynosił 14 dni i upłynął 14 września 2006 r. Odwołanie od decyzji nadano w Urzędzie Pocztowym w dniu 20 września 2006 r., czyli 6 dni po upływie przewidzianego terminu. Powyższe postanowienie L. M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, wnosząc o jego uchylenie i rozpatrzenie wniesionego przez niego odwołania. Skarżący przyznał, że odwołanie wniesione zostało z przekroczeniem terminu, przy czym nadmienił, że ma kłopoty ze zdrowiem i rodzinne. Ponadto L. M. stwierdził, iż w jego odczuciu decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego jest niezgodna z prawem, gdyż nie wyjaśnia stanu faktycznego. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu. Organ nadmienił, iż strona nie wystąpiła z prośbą o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, jak również nie uprawdopodobniła, że uchybienie nastąpiło bez jej winy (art. 58 kpa). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie może zostać uwzględniona, albowiem zaskarżone postanowienie prawa nie narusza. Istota zaskarżonego postanowienia sprowadza się jedynie do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, a więc kwestii o charakterze formalnym. Dlatego też rozpoznając skargę na postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, Sąd ogranicza się jedynie do badania czy istniały prawne przesłanki do stwierdzenia uchybienia terminu, nie może natomiast poddać ocenie zgodności z prawem decyzji, której dotyczy spóźnione (lub nie) odwołanie, czego w istocie domaga się Skarżący. Decyzja taka podlegać może kontroli instancyjnej, a następnie sądowej tylko wówczas gdy skuteczną będzie czynność, od której zależy uruchomienie postępowania odwoławczego. Wskazać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny bada zgodność zaskarżonego aktu z prawem (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269/). Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydane zostało w oparciu o art. 134 kpa, zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia przez organ odwoławczy wniesienia środka prawnego z naruszeniem terminu, organ ten obowiązany jest wydać postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Stosownie do art. 129 § 1 kpa odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Termin do wniesienia odwołania wynosi czternaście dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. W niniejszej sprawie niesporne jest, że decyzję organu I instancji L. M. otrzymał w dniu 31 sierpnia 2006 r. Odwołanie mogło zatem zostać wniesione najpóźniej 14 września 2006 r. tj. w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Złożenie odwołania w dniu 20 września 2006 r. oznacza, iż Skarżący uchybił terminowi określonemu w art. 129 kpa, mimo prawidłowego pouczenia zawartego w decyzji. Skarżący w odwołaniu nie wyjaśnił w żaden sposób przyczyn tego spóźnienia, a także nie podał, iż nastąpiło ono bez jej winy. Tymczasem przywrócenie terminu jest instytucją procesową opartą na zasadzie skargowości. Może więc to nastąpić wyłącznie na wniosek zainteresowanego, przy czym jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 kwietnia 1998 r. (sygn. akt. I SA 1697/97 Lex 44497) możliwość złożenia prośby o przywrócenie terminu wynika z przepisów prawa i organy administracji publicznej nie mają obowiązku pouczania stron o takiej możliwości. Skoro L. M. wniósł odwołanie z przekroczeniem terminu obowiązkiem organu odwoławczego, wynikającym z unormowań przytoczonego powyżej art. 134 kpa, było wydanie postanowienia w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Z tych względów zaskarżonemu postanowieniu nie można zarzucić naruszenia prawa. Na zakończenie należy podnieść, iż obowiązek ścisłego przestrzegania terminów w postępowaniu odwoławczym wynika z potrzeby zapewnienia pewności i trwałości stosunków w obszarze regulowanym przez prawo administracyjne. Podkreślił to Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 30 grudnia 1998 r. sygn. akt IV SA 2294/96 (LEX nr 45698). Mając powyższe na uwadze, Sąd, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1270), orzekł jak w sentencji.