II SA/Ol 928/08

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.U. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A.U. na niewykonanie przez Prezydenta Miasta wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 3 czerwca 2008 r. w sprawie o sygnaturze akt II SA/Ol 1003/07 postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowić dla niego adwokata. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł A.U. zwrócił się o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie na jego rzecz adwokata, wskazując iż jest bezrobotny od marca 2001 r.; nie ma emerytury, renty, zasiłku dla bezrobotnych; utrzymuje się z zasiłku okresowego i celowego z MOPS; jest osobą samotną. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika nadto, iż jedynym majątkiem skarżącego jest mieszkanie (75 m2), "nie remontowane od nowości", t.j. od 1938 r., a przeciętna miesięczna wysokość świadczeń socjalnych pobieranych przez niego w roku 2008 r. wynosiła 478,87 zł. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zmianami - w skrócie: p.p.s.a.), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. W celu zagwarantowania konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego, od zasady tej wprowadzony został wyjątek polegający na możliwości przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym (245 § 1 p.p.s.a.). Uwzględnienie postulatu zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata oznacza przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.). W odniesieniu do strony będącej osobą fizyczną jest ono uwarunkowane tym, by wykazała ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). W oparciu o oświadczenie złożone przez A.U. należy stwierdzić, iż znajduje się on w sytuacji, która rzeczywiście uniemożliwia choćby częściowe poniesienie kosztów związanych z procesem. Z urzędu wzięto pod uwagę fakt, iż wylegitymował się on wcześniej na żądanie referendarza dokumentami potwierdzającymi powoływane przez siebie okoliczności (postanowienie z dnia 30 lipca 2008 r. o przyznaniu prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie o sygn. akt I SA/Ol 248/08). W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzającego referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.