II SA/Ol 931/07

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.B. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A.B. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego postanawia przyznać A.B. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmujące zwolnienie od wpisu od skargi w kwocie 300 zł oraz odmówić zwolnienia od kosztów sądowych w pozostałym zakresie. We wniosku z dnia 2 października 2007 r., złożonym na urzędowym formularzu, A.B. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na uchwałę Rady Miejskiej z dnia "[...]", Nr "[...]". W uzasadnieniu podniosła, iż osiągany przez nią dochód nie jest wystarczający do zapewnienia jej rodzinie nawet minimalnego poziomu egzystencji. "[...]". W odpowiedzi na wezwanie do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych, skarżąca przesłała pismo procesowe z dnia 23 października 2007 r. wraz z załącznikami. "[...]". Wskazać należy, iż zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Rozpatrując zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy należy brać pod uwagę, z jednej strony, wysokość obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej zaś jej możliwości finansowe. Na obecnym etapie postępowania sądowego jedynym wymogiem dla nadania sprawie dalszego biegu jest uiszczenie przez skarżącą wpisu od skargi w wysokości 300 zł. Na dalszym jego etapie, w zależności od podjętego w sprawie rozstrzygnięcia, mogą bowiem, ale nie muszą pojawić się dalsze koszty sądowe. Mając na uwadze sytuację materialną skarżącej uznano, iż uzasadnia ona zwolnienie skarżącej od wpisu we wskazanej wyżej wysokości. Zauważyć należy, iż z przedłożonych dokumentów źródłowych wynika, że dysponuje ona wraz z córką stałym miesięcznym dochodem "[...]". "[...]". Mając na uwadze jego wysokość, jak również wysokość wydatków, które skarżąca zmuszona jest ponosić, uznano, że w warunkach niniejszej sprawy, dochód we wskazanej wysokości nie umożliwia poczynienia oszczędności, które mogłyby być przeznaczone na pokrycie wymaganego obecnie wpisu od skargi. Zauważyć należy, iż córka skarżącej z uwagi na podjęcie nauki w szkole znajdującej się poza miejscem jej stałego zamieszkania nie mieszka wspólnie z matką. W konsekwencji, wydatki związane z ich utrzymaniem są w istocie wyższe od tych, jakie ponoszą z reguły dwie wspólnie mieszkające i gospodarujące osoby. Wydatki na same opłaty mieszkaniowe, związane z utrzymaniem lokalu, w którym mieszka skarżąca, oraz z opłaceniem stancji jej córki, pochłaniają ponad połowę ich miesięcznego dochodu "[...]". W tej sytuacji, trudno jest natomiast uznać, że ze środków pieniężnych w kwocie ok. 404 zł, pozostałych skarżącej do dyspozycji, po uiszczeniu wskazanych opłat, jest w stanie poczynić oszczędności, które mogłyby być przeznaczone na pokrycie wpisu od skargi. W konsekwencji, stwierdzić należy, iż w warunkach niniejszej sprawy, skarżąca nie jest w stanie ponieść wydatku na wskazany wpis bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i córki. Mając jednak na uwadze to, że skarżąca pełni stale funkcję "[...]", uznano, że jej sytuacja materialna "[...]" może ulec poprawie. Uzyskując dodatkowy dochód z tego tytułu mogłaby natomiast zabezpieczyć środki pieniężne, które w przyszłości mogłyby być przeznaczone na pokrycie chociażby części ewentualnych dalszych kosztów sądowych, których wysokość na dalszym etapie postępowania sądowego będzie też już niższa. W świetle powyższego, uznano, że przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującego zwolnienie od wpisu od skargi w kwocie 300 zł i odmowa zwolnienia od kosztów sądowych w pozostałym zakresie nie będzie stanowić przeszkody w realizacji przysługującego jej prawa do Sądu. W sytuacji bowiem, gdy sytuacja materialna skarżącej nie ulegnie poprawie będzie ona mogła w każdym czasie ubiegać się o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.