II SA/Ol 938/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 2 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" na decyzję "[...]" Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 sierpnia 2015 r., nr "[...]" w przedmiocie rozbiórki altany postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia 12 sierpnia 2015 r., "[...]" Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w "[...]", którą orzeczono o braku podstaw do wydania nakazu rozbiórki altany ogrodowej posadowionej na działce nr "[...]". W skardze, złożonej na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, "[...]" sprzeciwił się legalizacji przedmiotowego obiektu. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację, zawartą w zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3). Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału tut. Sądu z dnia 2 września 2015 r., skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez uiszczenie wpisu sadowego w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu w dniu 8 września 2015 r. Termin do uzupełnienia braków skargi upłynął zatem z dniem 15 września 2015 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił przedmiotowego braku formalnego wniesionej skargi, mimo pouczenia, że spowoduje to odrzucenie skargi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.