II SA/Ol 939/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Irena Szczepkowska po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej A.R. i M.R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 3 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Ol 939/09 w sprawie ze skargi A.R. i M.R. na decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia 24 sierpnia 2009 r., Nr "[...]" w przedmiocie wybudowania domku letniskowego postanawia odrzucić skargę kasacyjną M.R. Wyrokiem z dnia 3 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Ol 939/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę A.R. i M.R. na decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia 24 sierpnia 2009 r. w przedmiocie wybudowania domku letniskowego. Od powyższego wyroku A.R. i M.R. wnieśli w dniu 14 stycznia 2010 r. skargę kasacyjną. Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie do art. 141 § 2 p.p.s.a. zd. pierwsze w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Z powyższego wynika, że w rozpoznawanej sprawie skarżący obowiązani byli do uprzedniego wystąpienia z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku, gdyż nie został on sporządzony z urzędu w trybie art. 141 § 1 p.p.s.a. Ze stosownym wnioskiem wystąpiła tylko A.R. Odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem został sporządzony i doręczony skarżącej w dniu 11 grudnia 2009 r. Niezłożenie przez skarżącego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku pozbawiło go prawa do wniesienia skargi kasacyjnej. Wobec powyższego skargę kasacyjną wniesioną przez M.R., na podstawie art. 178 p.p.s.a., należało odrzucić jako niedopuszczalną.