II SA/Ol 94/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Miejskiej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie wyboru ławników do Sądu Rejonowego postanawia umorzyć postępowanie sądowe II SA/Ol 94/04 UZASADNIENIE W dniu 13 grudnia 2003r. Wojewoda wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Rady Miejskiej w Z. Nr "[...]" z dnia 30 października 2003r. w sprawie wyboru ławników do Sądu Rejonowego. Jednakże w dniu 24 lutego 2004r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego zawierające oświadczenie o cofnięciu przedmiotowej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi. Stąd też pomimo wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie niniejsze postanowienie zapadło w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie. Stosownie do art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia praw lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Skarżący cofnął skargę, powołując się na fakt iż zaskarżona uchwała została uchylona przez Radę Miejską w Z., a tym samym postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. W tym stanie sprawy Sąd nie stwierdził, aby zachodziły przesłanki do uznania iż cofnięcie skargi w niniejszej sprawie jest niedopuszczalne. Wobec powyższego na podstawie art. 161 § l pkt l powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.