II SA/Ol 950/16

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A.P. na decyzję "[...]" z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie "[...]" postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. W reakcji na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi A.P. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu stwierdził m.in., iż znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej, nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów, nie pracuje. Od 2011 r. wychowuje go matka, trwale niezdolna do pracy po ciężkim wypadku w 2003 r. Z oświadczenia wynika, iż skarżący (23 l.) pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką (55 l.) i siostrą (28 l.). Rodzina nie posiada majątku. Matka posiada lokatorskie spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego i garaż w użytkowaniu wieczystym. Ojciec, który nie jest we wspólnym gospodarstwie domowym, ma tylko bardzo stare auto o wartości 400 zł. Skarżący otrzymuje od niego 500 zł. Prócz tego jedynym dochodem gospodarstwa domowego jest renta matki w miesięcznej wysokości 1195,88 zł netto. Po zapłaceniu rachunków za mieszkanie, gaz energię elektryczną, wywóz śmieci, wodę, Internet, prywatne leczenie u lekarza w K., kosztów dojazdu - na jedzenie i leki brak pieniędzy. Z tego powodu matka od 2003 r. pożycza pieniądze. Skarżący wskazał, iż fakt ten został udokumentowany w sądzie administracyjnym w 2014 r. [w uzasadnieniu znanego orzekającemu z urzędu postanowienia Starszego referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach z 20 listopada 2014 r., ustanawiającego na rzecz A.P. adwokata w sprawie o sygnaturze akt IV SA/Gl 1242/13, stwierdzono, iż "w odpowiedzi na wezwanie z dnia 29 października 2014 r. skarżący nadesłał oświadczenia podpisane przez osoby fizyczne (członków jego rodziny), które potwierdziły fakt udzielenia jego matce pożyczek na znaczne kwoty"]. Obecnie dług wynosi: u J.P. - 110.000 zł, P.P. - 60.000 i W.P. - 46.000 zł. Przedstawione informacje dają podstawę do uznania, iż skarżący znajduje się w sytuacji, w której wygospodarowanie środków na choćby częściowe pokrycie kosztów sądowych jest praktycznie niemożliwe. W świetle art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) ów stan rzeczy uzasadnia uwzględnienie zgłoszonego postulatu. Według tego unormowania, zwolnienie osoby fizycznej od kosztów sądowych w całości lub w części następuje bowiem, gdy wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stąd orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 wskazanej ustawy, powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień dotyczących prawa pomocy.