II SA/Ol 957/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.Ł. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A.Ł. na niewykonanie przez Prezydenta "[...]" wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 30 czerwca 2009r. w sprawie o sygnaturze akt II SAB/Ol 14/09 postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi A.Ł. złożył wniosek o zwolnienie go od kosztów sądowych. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie zarządzeniem z dnia 14 grudnia 2009r. (sygn. akt II SA/Ol 957/09) pozostawił bez rozpoznania powyższy wniosek gdyż uznał, że skarżący nie wykonał wystosowanego do niego wezwania do wypełnienia i złożenia w terminie 7 dni urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Od powyższego zarządzenia A.Ł. złożył sprzeciw, w którym wyraził niezadowolenie z podjętego zarządzenia i podniósł, że wykazał już swoją trudną sytuację finansową w sposób nie budzący wątpliwości. Powołał się przy tym na dołączone uprzednio zaświadczenie ZUS o wysokości otrzymywanego świadczenia rentowego. W odpowiedzi na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skarżący złożył formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy wypełniony w dniu 18 stycznia 2010r. Z jego treści wynika, że strona wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych, a jedyny jej dochód stanowi świadczenie rentowe w kwocie 743 zł brutto, które nie wystarcza na bieżące potrzeby związane z utrzymaniem i leczeniem. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe oraz ma mieszkanie o powierzchni 27 m2. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wobec wniesienia sprzeciwu przeciwko wskazanemu zarządzeniu straciło ono moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym (art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, zwanej dalej jako: ustawa ppsa.). Stosownie do przepisów wskazanej powyżej ustawy zasadą jest ponoszenie przez strony kosztów postępowania sądowego (art. 199), natomiast odstępstwem od niej jest przyznanie prawa pomocy. W myśl art. 245 § 1 powołanej wyżej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2). Wniosek skarżącego obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy ppsa, przyznanie prawa pomocy w tym zakresie następuje w sytuacji, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przy czym nie wystarczy wykazać, że poniesienie kosztów postępowania sądowego pogorszy sytuację materialną skarżącego, lecz chodzi tu o sytuację, gdy posiadane środki są tak skromne, że poniesienie kosztów postępowania spowoduje uszczerbek w wydatkach na zaspokojenie najniezbędniejszych potrzeb strony i rodziny. Jak wynika z oświadczeń skarżącego jego jedyny dochód stanowi świadczenie rentowe w kwocie 743 zł brutto, które nie wystarcza mu na bieżące potrzeby związane z utrzymaniem i leczeniem. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe oraz dysponuje mieszkaniem o powierzchni 27 m2. Ponadto wnioskodawca złożył na wcześniejszym etapie postępowania dwie decyzje z dnia "[...]" listopada 2009r. nr "[...]" i nr "[...]" wydane przez Kierownika "[...]" Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej działającej z upoważnienia Prezydenta "[...]". Z rozstrzygnięć tych wynika, że skarżącemu przyznano pomoc społeczną w formie świadczenia na zakup posiłku w kwocie 100 zł oraz specjalnego zasiłku celowego na częściowe pokrycie wydatków na leki w wysokości 200 zł. W świetle powyższego Sąd stwierdza, iż oświadczenia skarżącego poparte przedstawionymi dokumentami przekonują, że znajduje się on w sytuacji, w której poniesienie przez niego pełnych kosztów postępowania nie jest możliwe bez uszczerbku koniecznego dla siebie utrzymania. Trudnej sytuacji materialnej nie zmienia fakt, że skarżący dysponuje majątkiem nieruchomym w postaci lokalu mieszkalnego, który stanowi jego jedyny wartościowy majątek. W takiej sytuacji, stosownie do unormowania zawartego w art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 260 ustawy ppsa. postanowiono jak w sentencji.