II SA/Ol 957/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędzia WSA Irena Szczepkowska Protokolant Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2010 r. sprawy ze skargi A. Ł. na niewykonanie przez Prezydenta Miasta wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z "[...]" w sprawie o sygn. akt "[...]" oddala skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 30 czerwca 2009r. w sprawie o sygnaturze II SAB/Ol 14/09 zobowiązał Prezydenta Miasta do udzielenia A.Ł. odpowiedzi na pismo z dnia "[...]" w zakresie obejmującym informację publiczną, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia akt administracyjnych oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 160,30 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A.Ł., z powołaniem się na art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zmianami dalej powoływanej jako p.p.s.a.) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, w której domagał się wymierzenia grzywny Prezydentowi Miasta oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżący zarzucał, iż Prezydent Miasta nie wykonał wymienionego wyroku w części, dotyczącej zwrotu zasądzonych kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi podał, że pismem z dnia 15 września 2009r. wezwał organ do wykonania wyroku lecz wezwanie to pozostało bezskuteczne, gdyż skarżący nie otrzymał od Prezydenta Miasta - Pana A.T., zasądzonych kosztów. Na rozprawie skarżący podał, że nie przyjął przekazu pocztowego, gdyż dłużnikiem jest osobiście Prezydent Miasta a nie Urząd Miasta, który był nadawcą przekazu pocztowego. Prezydent Miasta wniósł o oddalenie skargi powołując się na argumentację zawartą w piśmie z dnia 27 października 2009r., z którego wynika, że organ usiłował przekazać skarżącemu zasądzone koszty za pośrednictwem banku i dwukrotnie przekazem pocztowym. Zwrot kosztów przelewem bankowym okazał się niemożliwy, bo strona odmówiła wskazania numeru konta bankowego. Nie doszło też do uiszczenia kosztów przekazem pocztowym, ponieważ skarżący odmówił odbioru przesyłki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarżący zarzucał Prezydentowi Miasta częściowe niewykonanie wyroku sądu administracyjnego. Wobec tego zadaniem Sądu w niniejszej sprawie było dokonanie oceny, czy organ dopuścił się niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 30 czerwca 2009r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Ol 14/09 Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zmianami, dalej powoływanej jako p.p.s.a.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Przepis ten może mieć zastosowanie tylko wówczas, gdy organ nie wykonuje wyroku, czyli orzeczenia sądowego w zakresie odnoszącym się do przedmiotu sprawy administracyjnej. Z niewykonaniem przez organ administracji publicznej wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego, uwzględniającym na podstawie art. 149 p.p.s.a., skargę na bezczynność organu administracyjnego, zobowiązującym go do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, nie wywiązał się z tego obowiązku. Niewykonaniem wyroku jest więc pozostawanie organu w bezczynności, polegającej na powstrzymywaniu się od podjęcia lub kontynuacji postępowania administracyjnego, mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie prawem przewidzianej. Przedmiotem sprawy, podlegającej kontroli sądu administracyjnego w sprawie sygn. akt II SAB/Ol 14/09 była bezczynność organu w załatwieniu wniosku strony o udostępnienie informacji publicznej. Sąd uwzględniając skargę zobowiązał organ do usunięcia stanu bezczynności oraz zasądził na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania. Strona mogłaby zatem zarzucać niewykonanie wyroku sądu, gdyby organ nadal pozostał bezczynny w załatwieniu wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej. Natomiast zarzucane w skardze niewykonanie, zawartego w wyroku postanowienia rozstrzygającego o kosztach postępowania sądowego, nie jest bezczynnością organu administracji, ponieważ w takiej sytuacji nie występuje konieczność podjęcia przez tenże organ działań z zakresu administracji publicznej. W sytuacji, gdy sąd administracyjny zasądza na rzecz skarżącego określoną kwotę tytułem zwrotu kosztów postępowania, między organem administracji a stroną, na rzecz której orzeczono zwrot kosztów postępowania, powstaje cywilnoprawny stosunek zobowiązaniowy, w którym organowi przypada rola dłużnika, zaś stronie skarżącej - wierzyciela. W kwestii niestosowania przepisu art. 154 § 1 p.p.s.a. w sprawach, w których zarzut niewykonania wyroku dotyczy kosztów postępowania niejednokrotnie wypowiadały się sądy administracyjne. Miedzy innymi w wyroku z dnia 27 maja 2008r., sygn. akt I OSK 154/08 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w konsekwencji zawiązania stosunku zobowiązaniowego, w razie niewykonania przez organ administracyjny wyroku sądu w części dotyczącej kosztów postępowania, po uprzednim stwierdzeniu prawomocności wyroku, dochodzenie jego wykonania odbywać się będzie w drodze egzekucji sądowej, zgodnie z przepisami kodeksu postępowania cywilnego, nie zaś art. 154 § 1 p.p.s.a. Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko, iż niewykonanie wyroku w części dotyczącej kosztów postępowania nie może stanowić bezczynności organu administracji, o której mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., z uwagi na fakt, iż nie występuje konieczność podjęcia przez tenże organ działań z zakresu administracji publicznej. Wobec tego wniosek o ukaranie organu grzywną nie mógł zostać uwzględniony. Z podanych wyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.