II SA/Ol 959/10
PostanowienieWSA w Olsztynie2010-11-25
Skład orzekający: Marzenna Glabas
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie w sytuacji, gdy strona skarżąca cofnęła skargę po tym, jak organ uwzględnił jej żądania, ale przed uzupełnieniem braków formalnych skargi?Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi (nie uiściła wpisu i nie nadesłała odpisów) pomimo wezwania, co skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie przepisów PPSA, nawet jeśli organ uwzględnił skargę i strona ją cofnęła.Stan faktyczny
Mazurski Park Krajobrazowy zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego zezwalającą na stawianie przestaw węgorzowych, zarzucając naruszenie przepisów międzynarodowych i okresu ochronnego. SKO uwzględniło skargę, a następnie strona skarżąca cofnęła skargę. Jednakże, przed uzupełnieniem braków formalnych skargi (uiszczeniem wpisu i nadesłaniem odpisów), sąd odrzucił skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 listopada 2010 r. sprawy ze skargi Mazurskiego Parku Krajobrazowego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]"., Nr "[...]" w przedmiocie zezwolenia na stawianie przestaw węgorzowych postanawia odrzucić skargę
Mazurski Park Krajobrazowy wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]", utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia "[...]", którą organ I instancji zezwolił Gospodarstwu Rybackiemu na stawianie przestaw węgorzowych w obwodach rybackich jezior Bełdany w zlewni rzeki Pisy Nr 48. W skardze argumentowano między innymi, iż wydane decyzje zawierają braki, błędy i niejasności merytoryczne, zwłaszcza do obowiązujących w Polsce zapisów międzynarodowych, w tym rozporządzenia RE (WE) nr 1100/2007 oraz Załącznika II Konwencji CITES. Podniesiono, iż rozporządzenie to nałożyło na Polskę obowiązek opracowania planu gospodarowania zasobami węgorza w Polsce. Główne cele tego planu obejmują zmniejszenie presji eksploatacyjnej (połowy) i redukcji śmiertelności oraz udrożnienie szlaków migracji węgorza. Zarzucono, iż w kwestionowanej decyzji ustalono terminy odłowów wbrew ustanowionemu okresowi ochronnemu.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania sądowego, powołując się na fakt, iż na posiedzeniu w dniu 28 października 2010r. uwzględniło w całości skargę, na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 5 listopada 2010r. strona skarżąca wezwana została do usunięcia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 200 zł oraz nadesłanie pięciu egzemplarzy odpisów skargi dla uczestników postępowania - w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na to wezwanie, pismem z dnia 15 listopada 2010r. strona skarżąca cofnęła skargę wobec uwzględnienia postulatów Parku przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w decyzji z dnia "[...]", znak: "[...]" .
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:
Przepis art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej w dalszym ciągu p.p.s.a., zezwala organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W niniejszej sprawie organ skorzystał z uprawnień danych przez wskazany przepis. W następstwie tego strona cofnęła skargę.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę lub stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe. Przy czym umorzenie postępowania sądowego może mieć miejsce tylko wówczas, gdy nastąpi wszczęcie postępowania, a skarga poddana kontroli przewodniczącego nie będzie zawierała braków formalnych.
Natomiast w niniejszej sprawie, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II, stronie skarżącej zostało doręczone wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu i nadesłanie pięciu egzemplarzy odpisów skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Podstawę prawną nałożenia powyższych obowiązków stanowił art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 1 p.p.s.a.
W myśl art. 220 § 1 powołanej ustawy sąd nie podejmuje żadnej czynności
na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata.
W przypadku skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił wpis w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
Ponadto stosownie do art. 57 w zw. z art. 47 § 1 ustawy Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do skargi jako pisma
w postępowaniu sądowym należy załączyć odpisy, celem doręczenia pozostałym stronom. Zgodnie z art. 49 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, w razie zaniedbania powyższego obowiązku, przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia.
Ponieważ strona skarżąca, mimo prawidłowo doręczonego wezwania do usunięcia braków formalnych skargi i zawartego w nim pouczenia o skutkach zaniedbania nałożonego obowiązku, nie uiściła należnego wpisu i nie nadesłała we wskazanym terminie żądanych odpisów skargi, należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 wskazanej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło