II SA/Ol 962/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. i S. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie rozbiórki budynków gospodarczych – zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia "[...]", znak "[...]", Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu zażalenia E. i S. K., utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]"., znak "[...]", odmawiające zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego w przedmiocie wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym, na podstawie wystawionego przez PINB tytułu wykonawczego z dnia "[...]" w stosunku do E. i S. K. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skardze na to postanowienie, E. i S. K. wnieśli o jego uchylenie, jak też uchylenie poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji. Ponadto wnieśli o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego organu pierwszej instancji do czasu zakończenia postępowania legalizacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu mogą być jedynie wskazane w tym przepisie istotne, niekorzystne z punktu widzenia interesów skarżącego, następstwa wykonania tego postanowienia, które następnie zostałoby przez sąd wzruszone, przy czym ocena wystąpienia tych następstw oderwana jest od merytorycznej oceny zasadności skargi, gdyż oceny takiej sąd administracyjny dokonuje wydając wyrok (art. 132 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej nie jest uzasadniony. Skarżący, zgłaszając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, nie uzasadnili w dostateczny sposób, że realizacja zaskarżonego aktu mogłaby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W treści skargi wskazali jedynie, że dalsza egzekucja wyrządziłaby tylko niepotrzebne, wielkie szkody w myśl przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Tak ogólnikowo sformułowane uzasadnienie wniosku, bez powołania się na konkretne okoliczności, świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne, nie pozwala na uwzględnienie wniosku. Również odesłanie do uzasadnienia skargi nie może stanowić podstawy uwzględnienia wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania postanowienia. Powyższe stanowisko podziela także Naczelny Sąd Administracyjny, który w postanowieniu z dnia 18 maja 2004r., sygn. akt FZ 65/04 (niepubl.) stwierdził, że "brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę". Zatem w niniejszej sprawie wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej nie jest uzasadniony. Skarżący nie wykazali bowiem na czym polegałyby okoliczności wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. - należało postanowić jak w sentencji.