II SA/Ol 968/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "[...]" o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi "[...]" na decyzję Dyrektora Izby Celnej w "[...]" z dnia 29 czerwca 2015 r., nr "[...]" w przedmiocie kary z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze wniesionej na decyzję Dyrektora Izby Celnej w "[...]"z dnia 29 czerwca 2014 r. w przedmiocie kary z tytułu urządzania gier na automacie bez zezwolenia, "[...]"zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wskazał na zaistnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w sytuacji materialnej wynikającej z oświadczenia skarżącego o stanie majątkowym. Postanowieniem z dnia 30 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zmienił postanowienie referendarza sądowego z dnia 2 października 2015 r. i zwolnił skarżącego od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Nie jest dopuszczalne w ramach tych przesłanek dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów, jak również legalności decyzji będącej przedmiotem wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych -http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (tak postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. II SA/Bk 352/06, dostępne w CBOSA). Sytuacja materialna skarżącego, do której odwołał się on w rozpoznawanym wniosku, wykazana we wniosku PPF z dnia 3 lipca 2015 r. i złożonych przez niego dokumentach, pozwoliły na ocenę jego sytuacji finansowej i uprawdopodobniły wystąpienie w sprawie przesłanki określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Uwzględniając fakt, że rodzina utrzymuje się z niewielkiego dochodu żony skarżącego i świadczeń z pomocy społecznej, a ponadto posiada jedynie obciążone kredytem mieszkanie i samochód "[...]" (rocznik 2000), a także stan zdrowia skarżącego, uzasadniony jest wniosek, że wykonanie zaskarżonej decyzji nakładającej na skarżącego obowiązek uiszczenia kary pieniężnej w kwocie 12.000 zł, może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł o wstrzymaniu zaskarżonej decyzji.