II SA/Ol 972/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie rozpatrzenia skargi na czynności Burmistrza postanawia odrzucić skargę A. P. wniósł skargę na uchwałę Rady Miejskiej O. z dnia "[...]" w sprawie rozpatrzenia jego skargi na czynności Burmistrza O., wskazując iż w uzasadnieniu uchwały powołano się na nieistniejący przepis. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. l § l ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta obejmuje jednak tylko orzekanie w sprawie skarg na akty administracyjne lub czynności z zakresu administracji publicznej, enumeratywnie wymienione w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 póz. 1270). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest uchwała Rady Miejskiej w O., w której uznano za niezasadną skargę A. P. w sprawie wykonania przez Burmistrza O. uchwały Rady Miejskiej w O. z dnia "[...]". Ostatnią z powołanych uchwał przekazano Burmistrzowi O. sprawę dotyczącą skargi A. P. na czynności Kierownika Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej w O. odnośnie sposobu rozliczenia opłat za wodę oraz centralne ogrzewanie. Zaskarżona uchwała została zatem wydana w wyniku tzw. skargi powszechnej, przysługującej w oparciu o przepisy Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 229 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej działalności wójta (burmistrza lub prezydenta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw należących do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, jest rada gminy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (jeszcze przed reformą sądownictwa administracyjnego) przeważał pogląd, iż sprawy z tego zakresu nie podlegają kognicji sądu administracyjnego (tak między innymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2001r. Sygn. akt I SA 2668/00, LEX nr 54426 oraz w postanowieniu z dnia 21 września 2001 r. sygn. akt I SA 2347/01, LEX nr 55766). Podobne stanowisko zajął także Naczelny Sąd Administracyjny funkcjonujący w obecnym kształcie, stwierdzając w wyroku z dnia 20 lipca 2004r. (Sygn. akt OSK 650/04, niepublik.), iż podejmując uchwałę w trybie skargowym rada gminy oceniała działalność organu jako sui generis "zwierzchnik służbowy" (...) uchwała, która stanowi rozpoznanie skargi powszechnej w ramach podległości między organami samorządu gminy nie ma charakteru sprawy z zakresu administracji publicznej (...), zwłaszcza iż przepis art. 5 pkt l i 2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnym nie przewiduje kognicji sądu administracyjnego w sprawach wynikających z nadrzędności i podległości organizacyjnej w stosunkach między organami administracji publicznej oraz wynikających z podległości służbowej. W związku z powyższym skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § l pkt. 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało odrzucić.