II SA/Ol 972/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 6 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zasiłku celowego postanawia ustanowić dla skarżącego adwokata. J.S., którego skarga na decyzję w przedmiocie zasiłku celowego została oddalona wyrokiem z dnia 8 grudnia 2009 r., zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy. Według oświadczenia zawartego we wniosku, skarżący sam prowadzi gospodarstwo domowe; pobiera rentę w wysokości 337,55 zł; od poniedziałku do piątku korzysta z obiadów w stołówce MOPS; nie posiada wartościowego majątku; mieszka w lokalu socjalnym. Wobec powyższego stwierdza się, co następuje: Ponieważ z mocy art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami; w skrócie: "p.p.s.a."), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, w zakresie rozstrzygnięcia zgłoszonego wniosku pozostaje kwestia ustanowienia radcy prawnego lub adwokata (skarżący nie wypełnił rubryki 4 formularza PPF). Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. Jak wynika z odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika dla osoby fizycznej następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść związanego z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Informacje poświadczone przez skarżącego, znajdujące odzwierciedlenie w dokumentach zgromadzonych w aktach administracyjnych, uzasadniają przekonanie, iż znajduje się on w tego rodzaju sytuacji. Z podanych przyczyn orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy. Za wyborem adwokata na funkcję pełnomocnika przemawiał wzgląd na rozstrzygnięcie odpowiadające zakresowi wniosku J.S., podjęte w równolegle toczącym się postępowaniu (sygn. akt II SA/Ol 971/09).