II SA/Ol 973/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński (spr.) Asesor WSA Katarzyna Matczak Asesor WSA Irena Szczepkowska Protokolant Ewa Rychcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lutego 2006 r. sprawy ze skargi M. D. na niewykonanie przez Komendanta Wyższej Szkoły wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. w sprawie o sygnaturze akt "[...]" oddala skargę Rozkazem personalnym nr "[...]" z dnia "[...]"lipca 2004 roku Komendant Wyższej Szkoły "[...]" ustalił M. D. na dzień przyjęcia do służby w Policji, tj. "[...]"lutego 1998 roku, łączną wysługę lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego: 8 lat, 5 miesięcy i 6 dni oraz określił termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat na dzień 20 lutego 1999 roku w wysokości 8 %. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że w wyniku przeprowadzonych czynności kontrolnych dotyczących sposobu zaliczania i ustalania wymiaru wysługi lat stwierdzono, iż Komendant "[...]" Policji rozkazem personalnym nr "[...]" z dnia "[...]"lutego 1998 roku zaliczył, bez podstawy prawnej, "[...]" M. D. do wysługi lat okres prowadzenia działalności gospodarczej. W tej sytuacji, w celu prawidłowego ustalenia uprawnienia wyżej wymienionego policjanta, niezbędne było wydanie decyzji administracyjnej. Po rozpatrzeniu odwołania "[...]" M. D., Komendant Główny Policji rozkazem personalnym nr "[...]" z dnia "[...]"września 2004 roku utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny. W uzasadnieniu organ stwierdził, że prowadzenie działalności gospodarczej nie jest stosunkiem pracy i okres jej prowadzenia nie może być wliczany do wysługi lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego. W tej sytuacji Komendant Wyższej Szkoły "[...]", jako właściwy przełożony w sprawach osobowych skarżącego, miał obowiązek po ujawnieniu błędu na nowo określić prawidłowy okres wysługi lat. Po rozpatrzeniu skargi "[...]" M. D. na powyższy rozkaz personalny, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. prawomocnym wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2004 roku, sygn. akt "[...]" stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji i orzekł, że zaskarżone decyzje nie podlegają wykonaniu w całości. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że decyzja organu I instancji została wydana bez podstawy prawnej, gdyż ustalenie wysługi lat policjanta na potrzeby wzrostu uposażenia zasadniczego jest istotnym elementem postępowania wyjaśniającego oraz dowodowego w sprawie o przyznanie określonego świadczenia pieniężnego i nie stanowi w związku z tym przedmiotu odrębnej sprawy administracyjnej załatwianej w drodze decyzji. Poza tym decyzja organu I instancji dotyczyła sprawy już rozstrzygniętej decyzją ostateczną Komendanta "[...]" Policji z dnia "[...]"lutego 1998 roku. Natomiast organ odwoławczy dopuścił się rażącego naruszenia prawa utrzymując w mocy decyzję organu I instancji. Powołując się na powyższy wyrok "[...]" M. D. w raporcie do Komendanta Wyższej Szkoły "[...]" z dnia "[...]"czerwca 2005 roku wniósł o spowodowanie wypłaty mu zaległego świadczenia za wysługę lat. W odpowiedzi organ pismem z dnia 8 listopada 2005 roku, l.dz. "[...]" poinformował, że w dniu 7 listopada 2005 roku wystąpił do Komendanta Głównego Policji z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta "[...]" Policji z dnia "[...]"lutego 1998 roku wydanej bez podstawy prawnej. "[...]" M. D. pismem z dnia 9 listopada 2005 roku wezwał Komendanta Wyższej Szkoły "[...]" do bezzwłocznego wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia "[...]"kwietnia 2004 roku, sygn. akt "[...]" poprzez wypłatę mu zaległego świadczenia. Z powodu wystąpienia z wnioskiem do Komendanta Głównego Policji o wzruszenie w trybie nadzwyczajnym decyzji Komendanta "[...]" Policji z dnia "[...]"lutego 1998 roku, Komendant Wyższej Szkoły "[...]" postanowieniem z dnia "[...]"listopada 2005 roku, znak "[...]" zawiesił postępowanie w sprawie żądania przez "[...]" M. D. wypłacenia dodatku do uposażenia przysługującego policjantowi w oparciu o przedmiotową decyzję. "[...]" M. D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na niewykonanie przez Komendanta Wyższej Szkoły "[...]" wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 22 kwietnia 2004 roku, sygn. akt "[...]" domagając się wymierzenia organowi grzywny i zobowiązania organu do wykonania prawomocnego wyroku. W uzasadnieniu stwierdził, że Komendant Wyższej Szkoły "[...]" zawiesił postępowanie, którego nie prowadził, gdyż nie był uprawniony do wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta "[...]" Policji z dnia "[...]"lutego 1998 roku. Ponadto skarżący podniósł, że nie otrzymał informacji od właściwego organu o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności powyższej decyzji. Zatem po prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. Komendant Wyższej Szkoły "[...]" był zobowiązany do wypłaty wstrzymanej części uposażenia, gdyż decyzja ustalająca jego wysokość nadal obowiązuje. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że po wystąpieniu w dniu 25 lipca 2005 roku do Komendanta Głównego Policji z prośbą o przekazanie prawomocnego wyroku wraz z aktami osobowymi policjanta, o czym skarżący został powiadomiony, prawomocny wyrok wpłynął do Wyższej Szkoły "[...]" w dniu 28 października 2005 roku. Pismem z dnia 8 listopada 2005 roku skarżący został powiadomiony o wystąpieniu Komendanta Wyższej Szkoły "[...]" do Komendanta Głównego Policji o wzruszenie w trybie nadzwyczajnym decyzji Komendanta "[...]" Policji z dnia "[...]"lutego 1998 roku. Organ podniósł, że postanowieniem z dnia "[...]"listopada 2005 roku, znak "[...]" zawiesił postępowanie w sprawie żądania przez skarżącego wypłacenia dodatku do uposażenia, a nie postępowanie w sprawie wzruszenia decyzji w trybie nadzwyczajnym. Poza tym wezwanie przez skarżącego organu do bezzwłocznego wykonania wyroku należy uznać za bezskuteczne, bo podjęte na podstawie nieistniejącego przepisu art. 154 § l Ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych. Na rozprawie skarżący stwierdził, że postanowienie o zawieszeniu postępowania zostało utrzymane w mocy przez Komendanta Głównego Policji i, że został zawiadomiony przez Komendanta Głównego Policji o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta "[...]" Policji z dnia "[...]"lutego 1998 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 154 § l Ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Zatem warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. W przedmiotowej sprawie skarżący pismem z dnia 9 listopada 2005 roku wezwał Komendanta Wyższej Szkoły "[...]" do bezzwłocznego wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 22 kwietnia 2004 roku, sygn. akt "[...]" poprzez wypłatę mu zaległego świadczenia. Nie można zgodzić się z organem, że było to wezwanie bezskuteczne, gdyż zostało oparte na niewłaściwym przepisie prawa. Bowiem do spełnienia tego warunku wystarczy sam fakt wezwania i błędne powołanie przepisu nie ma wpływu na dokonanie tej czynności. Natomiast przesłanką uwzględnienia skargi określonej w art. 154 § l Ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest stwierdzenie przez sąd niewykonania wyroku przez organ administracji publicznej. Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie prawem przewidzianej (por. wyrok NSA z 30 maja 2001 roku, II SA 2015/00 niepubl). W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2004 roku, sygn. akt "[...]" stwierdził nieważność rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji nr "[...]" z dnia "[...]"września 2004 roku oraz utrzymanego nim w mocy rozkazu personalnego organu I instancji dotyczącego ustalenia skarżącemu łącznej wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego oraz określenia terminu nabycia przez niego prawa do wzrostu uposażenia i procentowej wysokości tego uposażenia. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że decyzja organu I instancji została wydana bez podstawy prawnej, gdyż ustalenie wysługi lat policjanta na potrzeby wzrostu uposażenia zasadniczego jest istotnym elementem postępowania wyjaśniającego oraz dowodowego w sprawie o przyznanie określonego świadczenia pieniężnego i nie stanowi w związku z tym przedmiotu odrębnej sprawy administracyjnej załatwianej w drodze decyzji. Poza tym decyzja organu I instancji dotyczyła sprawy już rozstrzygniętej decyzją ostateczną Komendanta "[...]" Policji z dnia "[...]"lutego 1998 roku. Zatem kwestia określenia terminu nabycia przez skarżącego prawa do wzrostu uposażenia i procentowej wysokości tego uposażenia została rozstrzygnięta już wcześniej decyzją ostateczną Komendanta "[...]" Policji z dnia "[...]"lutego 1998 roku i po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. powyższego wyroku nie było konieczne wydanie w tej sprawie nowej decyzji. W tej sytuacji nie można twierdzić, że Komendant Wyższej Szkoły "[...]" nie wykonuje wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. z dnia 22 kwietnia 2004 roku, sygn. akt "[...]". Natomiast w sprawie wypłaty skarżącemu świadczenia przyznanego na mocy decyzji ostatecznej Komendanta "[...]" Policji z dnia "[...]"lutego 1998 roku toczy się przed organem odrębne postępowanie. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 151 Ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.