II SA/Ol 982/17

Dnia 27 marca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora Sędziowie sędzia WSA Beata Jezielska (spr.) sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 marca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B-R na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w sprawie przekazania skargi na działalność pracowników uchyla zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. stwierdziło niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu podano, że pismem z dnia 8 sierpnia 2017r. P.B.-R. wystąpił do Kolegium ze skargą na wykonanie decyzji "[...]" zarzucając, iż MOPS w O. nie wypłacił odsetek z tytułu nieterminowej wypłaty zasiłku pielęgnacyjnego. Wskazano, że pismem z dnia 5 września 2017r. Prezes Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. poinformował P.B.-R. o przekazaniu skargi na działalność pracowników według właściwości do Rady Miasta O. Od tej informacji P.B.-R. wniósł odwołanie wyrażając niezadowolenie, iż Kolegium we własnym zakresie nie rozstrzygnęło jego żądania. Podano, że zgodnie z art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wskazano, że decyzja jest aktem stosowania norm prawa materialnego przez organ administracji publicznej w stosunku do indywidualnie określonego podmiotu i w konkretnie określonej sprawie, a zatem jest rozstrzygnięciem indywidualnej sprawy administracyjnej, podjętym przez uprawniony organ administracji publicznej, na podstawie jednoznacznego upoważnienia, wynikającego z powszechnie obowiązującej normy prawnej, która to norma dla ustalenia skutków prawnych danego stanu faktycznego przewiduje formę decyzji administracyjnej. Rozstrzygnięcie musi być tak sformułowane, aby z niego wynikało w sposób jednoznaczny, jaki obowiązek zostaje na stronę nałożony lub jakie uprawnienie strona otrzymuje. Zatem rozpatrzenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy może nastąpić po wcześniejszym wydaniu decyzji przez Kolegium i wniesieniu odwołania od tej decyzji przez uprawniony podmiot. Wskazano, że pisma informującego o przekazaniu skargi do Rady Miasta nie można traktować jako decyzji administracyjnej, gdyż pismo to ma jedynie charakter informacyjny. W konsekwencji pismo skarżącego nie może być potraktowane jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Stosownie zaś do treści art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania. Skargę na powyższe postanowienie wniósł P. B.-R., wskazując że odwołuje się od odmownej decyzji Kolegium w sprawie wypłaty odsetek od zwłoki za miesiące marzec-lipiec 2017r. W kolejnym piśmie z dnia 22 grudnia 2017r. podał, że Kolegium nie zbadało jego skargi na decyzję MOPS o odmowie przyznania mu odsetek od niewypłaconego zasiłku pielęgnacyjnego za miesiące marzec kwiecień, maj czerwiec, lipiec 2017r. Wskazał, że MOPS umieścił go na liście wypłat dopiero w sierpniu 2017r. oraz potwierdził to decyzją z dnia "[...]", interpretując po swojemu swoją wcześniejszą decyzją z dnia "[...]". W związku z tym wyjaśnił, że nie było jego "odwołania na pracownika MOPS", tylko na podane decyzje, które jego zdaniem naruszają przepisy prawa. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Podnieść należy, iż w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017r. poz. 2188) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Rozpoznając zatem skargę na postanowienie Sąd dokonuje jedynie oceny, czy przy jego wydaniu nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego bądź też procesowego, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.). Skarga wniesiona w niniejszej sprawie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie stwierdzające niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Kolegium uznało bowiem, że skarżący odwołał się od pisma Prezes Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia "[...]" o przekazaniu skargi na działalność pracowników MOPS do Rady Miasta. Zauważyć jednak należy, że zarówno ze skargi, jak i z pism ją uzupełniających, a także z innych pism złożonych w toku postępowania sądowego wynika, że skarżący nie składał skargi na działalność pracowników MOPS, lecz na fakt niewypłacenia mu odsetek od nieterminowej – jego zdaniem – wypłaty świadczenia pielęgnacyjnego. Przy czym z pisma uzupełniającego skargę z dnia 22 grudnia 2017r. wynika, że przedmiotem jego odwołania do Kolegium było pismo Dyrektora MOPS z dnia 23 sierpnia 2017r., które skarżący uznał za decyzję. Podkreślić zatem należy, że zgodnie z art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego to organ administracji ma obowiązek podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes strony. W przypadku zaś wątpliwości co do treści żądania, to na organie spoczywa obowiązek ustalenia, jaki ma charakter pismo skierowane do organu (tak np. w wyroku NSA z 14 listopada 2001r. sygn. akt V SA 552/01, LEX nr 84484, w wyroku z dnia 5 grudnia 2001r. sygn. akt II SA/Gd 315/00, LEX 76101, w wyroku NSA z dnia 26 lipca 2006r. sygn. akt II OSK 1004/05). Przy ustaleniu bowiem charakteru pisma strony nie ma decydującego znaczenia jego tytuł, ani nawet dosłowne powołanie poszczególnych zawartych w niej zwrotów, ale ocena intencji strony dokonana w oparciu o całokształt podniesionych okoliczności (tak w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 sierpnia 2006r. sygn. akt I OSK 1134/05, LEX nr 275439, podobnie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2008r. Sygn. akt II OSK 510/07, LEX nr 505314). W niniejszej sprawie Kolegium potraktowało pismo skarżącego z dnia 25 sierpnia 2017r. jako skargę na działalność pracowników i przekazało je do Rady Miasta, nie wyjaśniając rzeczywistych intencji strony. Także po otrzymaniu kolejnego pisma skarżącego z dnia 10 października 2017r., w którym skarżący wskazał, że jego skarga dotyczyła odmowy wypłaty odsetek, której Kolegium nie rozpoznało, nie podjęto żadnych czynności celem wyjaśnienia zarówno charakteru pism kierowanych do Kolegium, jak i ich przedmiotu. Natomiast Kolegium zakwalifikowało pismo skarżącego z dnia 10 października 2017r. jako wniosek o ponowne rozpoznanie od pisma Prezesa Kolegium o przekazaniu skargi. Należy zatem wyjaśnić, że nawet jeśli w ocenie organu żądanie strony nie ma charakteru administracyjnoprawnego, czy też z innych przyczyn jest niedopuszczalne, to nie pozbawia to prawa strony do zweryfikowania go w trybie procesowym. Ustawodawca przyjmuje bowiem generalną zasadę pierwszeństwa postępowania jurysdykcyjnego przed skargowym i transformacji skargi w odpowiedni środek postępowania jurysdykcyjnego. Zatem zakwalifikowanie pisma skarżącego z dnia 25 sierpnia 2017r. jako skargi na czynności pracowników organu i przesłanie jej w formie pozaprocesowej do rozpoznania innemu organowi, bez wyjaśnienia rzeczywistej intencji strony, pozbawia skarżącego możliwości ewentualnego kwestionowania stanowiska organu z wykorzystaniem przysługujących stronie środków zaskarżenia. W związku z tym wydanie zaskarżonego postanowienia, bez wyjaśnienia powyższych okoliczności, było nieprawidłowe. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji wyroku.