II SA/Ol 983/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia 28 sierpnia 2009 r., Nr "[...]" w przedmiocie wycięcia drzew postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia 28 sierpnia 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. umorzyło postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu wywiodło, że W.K. nie był stroną postępowania zakończonego decyzją Burmistrza Miasta P. z dnia 25 maja 2009 r., którą umorzono postępowanie w sprawie wycięcia przez H. i E.M. bez wymaganego zezwolenia dwóch drzew gatunku modrzew. W złożonej skardze W.K. zakwestionował prawidłowość ustalenia stanu faktycznego sprawy, a organom administracji działającym w sprawie zarzucił brak rzetelności w prowadzeniu postępowania. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zmianami, dalej jako p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku skargi przewodniczący wzywa wnoszącego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia Zarządzeniem z dnia 6 listopada 2009 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 200 zł oraz nadesłanie dziewięciu egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu dnia 12 listopada 2009 r. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął więc z dniem 19 listopada 2009 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił przedmiotowych braków formalnych wniesionej skargi mimo pouczenia, iż spowoduje to odrzucenie skargi. W tym stanie rzeczy skarga podlegała odrzuceniu, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.