II SA/Ol 991/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego S. B.-G. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi I. Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia przyznać radcy prawnemu S. B.-G. wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w kwocie 120 zł netto (stu dwudziestu złotych) powiększonej o należny podatek VAT. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia 21 maja 2010r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie przyznał skarżącemu I. Ż. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmujące ustanowienie radcy prawnego. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczyła skarżącemu pełnomocnika w osobie radcy prawnego S. B.-G. Dnia 1 lipca 2010r. pełnomocnik skarżącego złożyła opinię o niecelowości wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 25 lutego 2010r., sygn. akt II SA/Ol 991/09. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego złożyła wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego za sporządzenie tej opinii, wskazując jednocześnie, że koszty pomocy prawnej nie zostały w żadnej części uiszczone Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony z urzędu radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Wysokość wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 120 zł ustalona została w oparciu o przepis § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), a następnie zgodnie z § 2 ust. 3 wskazanego wyżej rozporządzenia podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 22%. Mając na uwadze powyższe, należało orzec jak w sentencji postanowienia.