II SAB/Ol 108/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. na bezczynność Rektora Uniwersytetu w rozpoznaniu wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia – kierunek rybactwo postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W dniu 3 września 2012 r. P. B. złożył za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na bezczynność Rektora Uniwersytetu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności postanowienia tego organu z dnia 2 lutego 2010r., wnosząc o zobowiązanie Rektora do wydania aktu. W odpowiedzi na skargę Rektor wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej. Następnie pismem procesowym z dnia 5 listopada 2012 r. organ poinformował skarżącego, że Kolegium Rektorskie uznało wniosek o stwierdzenie nieważności postanowienia. W dniu 20 grudnia 2012 r. skarżący, powołując się na stanowisko organu wyrażone w piśmie z dnia 5 listopada 2012 r. oraz poczynione na bazie tego pisma ustalenia z organem co do sposobu załatwienia sprawy, cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie w sprawie należało umorzyć. Stosownie do art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako: p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli: 1/ skarżący skutecznie cofnął skargę, 2/ w razie śmierci strony, jeśli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania, 3/ gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Natomiast jak wynika z treści art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, przy czym czynność ta wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi nie budzi wskazanych wyżej wątpliwości, a zatem wola skarżącego, jako dysponenta skargi jest dla Sądu wiążąca. Związanie Sądu wolą skarżącego jest wynikiem przyjętej zasady, że skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą od chwili jej wpływu do organu, do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji. Nie dopatrując się okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi, Sąd postępowanie w sprawie umorzył na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a, O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym zwrot całości uiszczonego wpisu przysługuje skarżącemu od pisma odrzuconego lub cofniętego. Z uwagi na to, iż skarżący uiścił wpis w kwocie 100 zł a następnie cofnął skargę, kwota ta z urzędu podlega zwrotowi.