II SAB/Ol 11/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2019r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej W od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 25 kwietnia 2019r. sygn. akt II SAB/Ol 11/19 w sprawie ze skargi W na bezczynność Prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego w O w udostępnieniu informacji publicznej postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie (dalej: WSA) wyrokiem z 25 kwietnia 2019r. sygn. akt II SAB/Ol 11/19 oddalił skargę W (dalej jako: skarżący) na bezczynność Prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego w O w udostępnieniu informacji publicznej. Skarżący odebrał odpis wyroku z uzasadnieniem "[...]"r. (karta nr "[...]" akt sądowych). Skarżący, będący sędzią Wojewódzkiego Sądu Garnizonowego w O, działając bez pełnomocnika, wniósł skargę kasacyjną od powołanego wyżej wyroku. Skargę kasacyjną nadano bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej jako: NSA) - data nadania przesyłki u operatora pocztowego – "[...]"r. (k. "[...]" akt sądowych). W treści skargi kasacyjnej wskazano jedynie, że kierowana jest ona do Naczelnego Sadu Administracyjnego, nie uwzględniając wymaganego przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pośrednictwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. W dniu "[...]"r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Izby Ogólnoadministracyjnej NSA z "[...]"r., przesłano wskazaną skargę kasacyjną do tut. WSA w Olsztynie - data nadania u operatora pocztowego (k. "[...]" akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 178 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018r. poz. 1302) dalej jako: p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu. Stosownie do art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Na tle przedstawionego stanu faktycznego należało stwierdzić, że termin na wniesienie skargi kasacyjnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem którego taki środek zaskarżenia jest wnoszony, przez skarżącego upływał w niniejszej sprawie "[...]"r. (poniedziałek). Wobec obowiązku wnoszenia skargi kasacyjnej do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, za wiążącą należy uznać datę nadania przesyłki zawierającej omawianą skargę do WSA w Olsztynie. Jak wskazał NSA w postanowieniu z 29 stycznia 2015r. (sygn. akt II OZ 59/15) skargę kasacyjną wniesioną bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd ten powinien przekazać do wojewódzkiego sądu administracyjnego, który wydał zaskarżony wyrok, a dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej decydująca jest data nadania (przekazania) tej skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu. Z poglądem tym zbieżne jest stanowisko NSA wyrażone w postanowieniu z 20 sierpnia 2013r. (sygn. akt. I FZ 132/13). Z treści wywodu NSA wynika, że za dzień wniesienia skargi kasacyjnej w razie jej błędnego przesłania bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego uznać należy dzień przekazania skargi wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu. Należy także zwrócić uwagę na stanowisko WSA w Białymstoku (sygn. akt I SA/Bk 593/18), w którym jednoznacznie wskazano, że "zgodnie z treścią art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Przepis ten jednoznacznie wskazuje, że prawidłową drogą do złożenia skargi kasacyjnej jest dokonanie tego za pośrednictwem wojewódzkiego sądu administracyjnego, który wydał zaskarżony wyrok." Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wyjaśnić pozostaje, że NSA przesłał skargę sporządzoną przez W tut. Sądowi w dniu "[...]"r. (k. "[...]" akt sądowych). Z porównania dat doręczenia skarżącemu odpisu wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z uzasadnieniem tj. "[...]"r. oraz przekazania przez NSA do WSA w Olsztynie skargi kasacyjnej w dniu "[...]"r. wynika zatem, że skarga kasacyjna została wniesiona z uchybieniem terminu wymienionego w art. 177 § 1 p.p.s.a. Stąd też skargę kasacyjną należało odrzucić na podstawie art. 177 § 1 w związku art. 178 p.p.s.a. Na marginesie wskazać należy jedynie, że skarga kasacyjna wniesiona w rzeczonej sprawie obciążona jest nadto innymi uchybieniami, które skutkować winny jej odrzuceniem. Zgodnie bowiem z treścią art.176 § 1 p.p.s.a skarga kasacyjna powinna zawierać: 1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; 3) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Jak wskazano w art. 177a p.p.s.a. jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. A contrario przyjąć należy zatem, że brak lub niewłaściwe przytoczenie podstaw kasacyjnych nie może podlegać uzupełnieniu i skutkować winno odrzuceniem skargi. Skarżący tymczasem nie wskazał w treści skargi jakie przepisy prawa materialnego lub procesowego narusza zaskarżone rozstrzygnięcie i na czym naruszenie to polega. Z treści uzasadnienia skargi domniemywać można, że skarżący uznaje, iż skarżony wyrok Wojewódzkiego Sąadu Administracyjnego w Olsztynie narusza m.in. art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Podkreślić należy jednak, że wykładania systemowa przepisów rozdziału 1 Działu IV p.p.s.a. pozwala przyjąć, iż podstawy kasacyjne (zarzuty) sformułowane musza być w sposób jasny i nie budzący wątpliwości co do ich zakresu. Podstawy kasacyjne determinują bowiem zakres orzekania NSA. Zgodnie z treścią art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Ponadto tzw. przymus adwokacko-radcowski przy sporządzaniu skargi kasacyjnej, a więc wymóg by sporządzona została ona przez podmiot posiadający specjalny zakres wiedzy prawnej (pełnomocnika profesjonalnego lub wyjątkowo inne podmioty w tym sędziów) prowadzi do przyjęcia, że wymogi formalne względem skargi kasacyjnej muszą być traktowane w sposób surowy. Ne jest możliwe ustalanie podstaw kasacyjnych skargi kasacyjnej na zasadzie domniemania. Ponadto od podmiotów profesjonalnych oczekiwać należy przygotowania pisma procesowego spełniającego wymogi formalne i w sposób jasny wskazującego intencje strony. Wobec sygnalizowanych wyżej braków skargi kasacyjnej, nie sposób przyjąć by była ona formalnie poprawna, a jej braki w zakresie wskazania podstaw kasacyjnych nie mogą być konwalidowane. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.