II SAB/Ol 111/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 października 2014 r. sprawy ze skargi E. C. na bezczynność Wójta Gminy A w rozpatrzeniu wniosku w sprawie uporządkowania działki postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 12 czerwca 2014 r. E. C. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy A. W treści skargi wskazał, że w dniu 21 listopada 2013 r. skierował do Urzędu Gminy A prośbę o wyrażenie zgody na usunięcie i posprzątanie przez skarżącego jako mieszkańca wsi A drzewa ściętego przez bobry na działce nr "[...]" stanowiącej mienie gminne. Skarżący wskazał dalej, że w piśmie z dnia 10 grudnia 2013 r. ponownie zwrócił się do Wójta w tej sprawie. Z otrzymanej informacji wynika, że Wójt przekazał drzewo do Ochotniczej Straży Pożarnej. W piśmie z dnia 27 stycznia 2014 r. skarżący poinformował Wójta, że drzewo nadal zalega na wymienionej działce. Do dnia wniesienia skargi drzewo nie zostało sprzątnięte, a skarżący nie otrzymał informacji o sposobie załatwienia sprawy. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej odrzucenie. Podniósł, że skarga dotyczy braku wydania zgody na usunięcie i posprzątanie z działki nr "[...]" powalonych konarów dla skarżącego oraz przekazanie dyspozycji do posprzątania Ochotniczej Straży Pożarnej. Nieruchomość na której zostało uszkodzone drzewo (połamany konar) stanowi własność Gminy, w tym przypadku, pozostałości drzewa, które leżały w wodzie i na zarośniętym brzegu, stanowią własność Gminy i to ona rozporządza tym mieniem. Ze względu na zadania jakie posiada Ochotnicza Straż Pożarna, jej to zlecono posprzątanie terenu. Zebrane drzewo miało posłużyć do wykorzystania w remizie strażackiej. Wójt, który zarządza nieruchomościami będącymi własnością Gminy, w pierwszej kolejności zabezpiecza jednostki będące w jego zarządzaniu. Skarżący jest osobą fizyczną, a co za tym idzie, ma własny interes w pozyskaniu drzewa, natomiast właściciel drzewa ma prawo rozporządzać swoim mieniem dobrowolnie. Wójt podniósł dalej, że nie można w sprawie mówić o braku zainteresowania przez organ, czy też przewlekłym prowadzeniu postępowania. Sprawa posprzątania złamanego drzewa, które zostało uszkodzone przez bobry została przekazana do wykonania Ochotniczej Straży Pożarnej, o czym strona została poinformowana. Ponadto w okresie zimowym gdzie część drzewa była uwięziona pod lodem nie było możliwości przeprowadzenia oczyszczenia działki. W okresie wiosennym dokonano posprzątania działki, zarówno z drzewa powalonego przez bobry w okresie 2013 r., jak i z roku bieżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4. Z utrwalonego stanowiska doktryny wynika, iż "z konstytucyjnej zasady działania organów władzy publicznej "na podstawie i w granicach prawa" (art. 7 Konstytucji RP) i z zasady ogólnej ustanowionej w art. 6 Kodeksu postępowania administracyjnego wynika, że nie można domniemywać stosowania władczej i jednostronnej formy działania, jaką jest decyzja administracyjna, tylko z okoliczności sprawy lub z samego przepisu art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego (...), lecz podstawę do jej wydania trzeba wyprowadzić z powszechnie obowiązujących przepisów prawa materialnego" (B. Adamiak, J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz Wydanie 6 str. 455). Z kolei z aktem lub czynnością w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy mamy do czynienia w przypadku, gdy "dany akt lub czynność ustala (odmawia ustalenia), stwierdza (odmawia stwierdzenia), potwierdza (odmawia potwierdzenia) uprawnienia lub obowiązku określonego przepisami prawa administracyjnego. Musi więc istnieć ścisły związek między ustaleniem, stwierdzeniem lub ich potwierdzeniem (oraz ich odmowami), a możliwością realizacji uprawnienia (lub obowiązku), wynikającego z przepisu prawa" (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz str. 61). Z przytoczonych stanowisk doktryny widać, iż sprawę można załatwić poprzez wydanie decyzji administracyjnej jedynie wtedy, gdy przepis prawa materialnego lub inny przepis prawa powszechnie obowiązującego, wskazuje taką formę rozstrzygnięcia i zakończenia przeprowadzonego postępowania administracyjnego. Podobnie z aktem lub inną czynnością mamy do czynienia tylko wtedy, gdy dotyczą one konkretyzacji praw i obowiązków wynikających z takich przepisów prawa dokonywanych przez organ administracji. W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy w sprawie uporządkowania działki należącej do Gminy poprzez uprzątnięcie drzewa, które zostało powalone przez bobry. Słusznie organ w odpowiedzi na skargę wnosi o odrzucenie skargi. Wskazać bowiem należy, że przepisy obowiązującego prawa nie nakładają na Wójta Gminy obowiązku wydania decyzji administracyjnej bądź podjęcia innego niż określony w pkt 1-3 aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa związanych z kwestią uprzątnięcia drzewa z nieruchomości po powaleniu go przez bobry na nieruchomości stanowiącej mienie gminy. W takiej formie organ nie rozstrzyga także o przekazaniu drzewa stanowiącego mienie gminne na rzecz innego podmiotu. Obowiązku wydania decyzji w sprawie nie przewiduje w szczególności ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2013 r., poz. 1399 ze zm.). Ustawa ta nie przewiduje także wydania innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej. Załatwienia sprawy z wniosku skarżącego w drodze decyzji oraz innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej nie przewidują też przepisy innych ustaw. To zaś oznacza, że skarżący nie może wnieść w sprawie także skutecznie skargi na bezczynność. Skargę taką można wnieść jedynie wtedy, gdy obowiązujące przepisy nakładają na organ obowiązek załatwienia sprawy poprzez wydanie decyzji lub innego aktu albo czynności z zakresu administracji publicznej, a organ tego nie czyni. W sprawie zaś z taką sytuacją nie mamy do czynienia. Reasumując, należy stwierdzić, że skarga wniesiona w tej sprawie nie podlega właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, gdyż jej przedmiotem jest skarga na bezczynność w zakresie żądania nie mieszczącego się w kognicji tego sądu, wyznaczonego treścią art. 3 ustawy p.p.s.a. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze Sąd skargę odrzucił.