II SAB/Ol 118/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska Sędziowie Sędzia WSA Marzenna Glabas (spr.) Sędzia WSA Piotr Chybicki Protokolant specjalista Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w udostępnieniu informacji publicznej postanawia I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zwrócić skarżącemu S. K. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego. W dniu 18 lipca 2014r. S. K. wystąpił drogą elektroniczną do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o udostępnienie informacji publicznej obejmującej treść jednej (dowolnej) decyzji administracyjnej wydanej w lipcu 2014r. W dniu 28 lipca 2014r. organ, działając na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia podania bez rozpoznania, braków formalnych wniosku poprzez: 1. przedłożenie wniosku z własnoręcznym podpisem, 2. doprecyzowanie zakresu informacji publicznej, 3. określenie szczególnego interesu publicznego. W dniu 28 sierpnia 2014r. S. K., reprezentowany przez radcę prawnego P. B., zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie bezczynność organu w załatwieniu powyższego wniosku. Wniósł o zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku, zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych oraz o niewymierzanie organowi grzywny. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że w wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniosku, w związku z tym organowi nie można przypisać bezczynności. Pismem procesowym z dnia 13 listopada 2014r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 wskazanej ustawy skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi ono urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, s. 159). Skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą od chwili jej wpływu do organu, do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji. W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne. W tym stanie rzeczy cofnięcie skargi należało uznać za skuteczne i postępowanie w sprawie umorzyć, na podstawie cytowanego art. 161 § 1 pkt 1. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 100 zł orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten stanowi, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.