II SAB/Ol 121/21

PostanowienieWSA w Olsztynie2021-10-27

Skład orzekający: Bogusław Jażdżyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej jest dopuszczalna, jeśli organ wydał decyzję odmawiającą udostępnienia informacji przed wniesieniem skargi?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli organ wydał decyzję odmawiającą udostępnienia informacji przed wniesieniem skargi. Wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu postępowania przez organ poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny, ponieważ ustaje stan podlegający kontroli sądowej.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o udostępnienie dokumentacji techniczno-prawnej dotyczącej infrastruktury elektroenergetycznej na jego nieruchomości. Organ wezwał skarżącego do wykazania istotności informacji dla interesu publicznego, na co skarżący nie odpowiedział. Następnie organ wydał decyzję odmawiającą udostępnienia informacji. Skarżący wniósł skargę na bezczynność organu, zarzucając brak udostępnienia informacji lub wydania decyzji odmownej/umarzającej. Organ wniósł o oddalenie skargi, wskazując na brak istotności informacji dla interesu publicznego i wydanie decyzji odmownej.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną i zwrócono skarżącemu kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 27 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na bezczynność "[...]" Oddział w O. w udostępnieniu informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego. WSA/post.1 - sentencja postanowienia A.K. (dalej jako: skarżący lub wnioskodawca), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność "[...]" z siedzibą w G. Oddział w O. (dalej jako: Spółka) w zakresie nieudostępnienia informacji publicznej na wniosek skarżącego w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity na dzień złożenia wniosku - Dz.U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm., dalej jako: u.d.i.p.) przy jednoczesnym niewydaniu prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie odmowy udostępnienia żądanej informacji publicznej lub umorzenia postępowania o udostępnienie informacji publicznej zgodnie z art. 17 u.d.i.p. W związku z powyższym, skarżący wniósł o stwierdzenie bezczynności Spółki w przedmiocie udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej oraz zobowiązanie Spółki do udzielenia żądanej informacji w zakresie i w formie zgodnej z wnioskiem skarżącego w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wydanego w sprawie wyroku, a także zasądzenie od Spółki na podstawie art. 149 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na rzecz skarżącego sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 tejże ustawy oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że skarżący wnioskiem z 4 marca 2021 r. wystąpił do Spółki o udostępnienie dokumentacji techniczno-prawnej, w tym dokumentacji prawnej stanowiącej podstawę lokalizacji i budowy oraz bieżącej eksploatacji infrastruktury elektroenergetycznej na nieruchomości stanowiącej własność skarżącego. Pismem z 17 marca 2021 r. Spółka wezwała skarżącego do wskazania, że żądana informacja jest istotna dla interesu publicznego. Skarżący uznał powyższe żądanie za nieuprawnione i nie udzielił odpowiedzi. Jednocześnie do dnia wniesienia skargi skarżący nie otrzymał wnioskowanych dokumentów ani rozstrzygnięcia w drodze decyzji w sprawie odmowy udostępnienia żądanej informacji publicznej, czy też w sprawie umorzenia niniejszego postępowania. W odpowiedzi na skargę Spółka wniosła o jej oddalenie. W uzasadnieniu podniesiono, że zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje swoim zakresem prawo do uzyskania informacji publicznej prostej, jak i informacji przetworzonej, jednakże tylko w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. W ocenie Spółki przesłanka ta nie wystąpiła w niniejszej sprawie. Wyjaśniono, że skarżący został wezwany do wykazania, że uzyskanie informacji publicznej przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, jak również został powiadomiony o terminie rozpatrzenia wniosku. W związku z brakiem odpowiedzi na wezwanie, Spółka wydała decyzję odmowną, w uzasadnieniu której wskazano, że zakresem żądania jest informacja publiczna przetworzona, nie istniejąca w chwili złożenia wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu jest bowiem możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2020 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Wskazać należy, że zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (dostępne: LEX nr 3022937). W uzasadnieniu powyższej uchwały Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że ocena zasadności skargi na bezczynność może być dokonana jedynie na dzień wniesienia skargi. Zakończenie postępowania, którego sposób prowadzenia jest skarżony, skutkuje ustaniem stanu podlegającego kontroli sądowej, tj. stanu bezczynności. Podkreślono również, że zasadniczym celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej, jak i skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność Spółki w rozpoznaniu jego wniosku o udostępnienie informacji publicznej w zakresie dokumentacji techniczno-prawnej, w tym dokumentacji prawnej stanowiącej podstawę lokalizacji i budowy oraz bieżącej eksploatacji infrastruktury elektroenergetycznej na nieruchomości stanowiącej jego własność. Skarżący zarzucił, że do dnia wniesienia skargi nie otrzymał wnioskowanych dokumentów, nie została też wydana decyzja odmawiająca udostępnienia żądanej informacji publicznej lub umarzająca niniejsze postępowanie. Natomiast z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że decyzją z 7 maja 2021 r. Spółka odmówiła skarżącemu udostępnienia żądanych informacji. Decyzja ta została doręczona pełnomocnikowi skarżącego 28 maja 2021 r. wraz z pouczeniem o możliwości wystąpienia do Spółki z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia doręczenia niniejszej decyzji, stosownie do treści art. 17 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 2 u.d.i.p. Zatem w dacie wniesienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargi na bezczynność Spółki, tj. w dniu 6 września 2021 r. nie występował zarzucany skargą stan bezczynności, ponieważ postępowanie zostało uprzednio zakończone wydaniem decyzji odmawiającej udzielenia żądanej informacji. Tym samym, brak było podstaw do merytorycznego rozpoznania przedmiotowej skargi przez sąd administracyjny. Z uwagi na stan sprawy wniesiona skarga nie mogła zmierzać do uchylenia stanu bezczynności, a zatem nie mogła realizować celu tej skargi, co uzasadniało jej odrzucenie. Skarga na bezczynność Spółki w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego o udzielenie informacji publicznej została bowiem wniesiona po wydaniu merytorycznej decyzji przez Spółkę. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić. Jednocześnie stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło