II SAB/Ol 126/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na bezczynność Wójta Gminy D. w przedmiocie rozpoznania pisma dotyczącego pilnej interwencji w sprawie degradacji drogi gminnej postanawia: odrzucić skargę. A. W. (dalej jako: "skarżący"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Wójta Gminy D. w rozpoznaniu pisma dotyczącego pilnej interwencji w sprawie degradacji drogi gminnej. Zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału II z 7 października 2025 r., skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie do Sądu dokumentu potwierdzającego złożenie ponaglenia do organu wyższego stopnia, na niezałatwienie sprawy w terminie; wskazania numeru PESEL skarżącego oraz do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Niniejsze wezwania zostały doręczone skarżącemu 13 października 2025 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, znajdującego się w aktach sprawy (k. 21 akt sądowych). Termin na uzupełnienie braków formalnych upływał więc 20 października 2025 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie uzupełnił żądanych braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: W myśl art. 3 § 2 pkt ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935. z późn. zm., dalej jako: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a - mających za przedmiot w szczególności decyzje administracyjne, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, a także inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Stosownie zaś do art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. We wskazanym przepisie ustawodawca ustanowił obowiązek wyczerpania środków zaskarżenia, które przysługują w toku postępowania administracyjnego. Tylko wyczerpanie tych środków zaskarżenia może otworzyć stronie drogę do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Innymi słowy, niedopuszczalne jest wniesienie skargi, jeżeli strona nie skorzystała ze wszystkich przysługujących jej możliwości. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona uprzednio wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm., dalej jako: "k.p.a."), zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, stronie służy ponaglenie. Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu, o czym stanowi art. 53 § 2b p.p.s.a. Analiza akt administracyjnych wykazała, że w toku postępowania skarżący nie złożył ponaglenia. Tym samym, w kontrolowanym postępowaniu nie wyczerpano środków zaskarżenia, a więc nie spełniono obowiązku z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. Jeżeli zaś skargi na bezczynność nie poprzedziło ponaglenie, skargę należy uznać za niedopuszczalną, w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Niezależnie od powyższego, zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pismo strony powinno zawierać, w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Stosownie zaś do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Kwestia, czy niewskazanie w pierwszym piśmie strony numeru PESEL jest brakiem formalnym uniemożliwiającym nadanie prawidłowego biegu temu pismu, została rozstrzygnięta uchwałą siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 lipca 2023 r. sygn. II GPS 3/22, w której stwierdzono, że niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy, bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. Ostatecznie, zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Zgodnie natomiast z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W przedmiotowej sprawie skarżący, nie przesłał do tutejszego Sądu dowodu wniesienia w sprawie ponaglenia, nie uzupełnił braku formalnego poprzez podanie swojego numeru PESEL, jak również nie uiścił wpisu sądowego we wskazanym w wezwaniu terminie, który upływał 20 października 2025 r. Do dnia wydania przedmiotowego postanowienia na rachunek tutejszego Sądu nie wpłynął wpis od skargi, jak również nie uzupełniono ww. braków formalnych skargi. Okoliczność ta obligowała więc tutejszy Sąd do odrzucenia skargi. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i pkt 6 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie orzekł jak w sentencji postanowienia.