II SAB/Ol 13/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Kosowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 maja 2008 r. sprawy ze skargi A.F. i Z.F. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia - odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Wnioskiem z dnia 17 grudnia 2007r. A. F. i Z. F. zwrócili się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o wznowienie postępowania administracyjnego, zakończonego ostateczną decyzją tego organu z dnia "[...]", nr "[...]", w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, polegającej na budowie stacji telefonii komórkowej przy ul. "[...]" w O. Wobec bezczynności organu w rozpoznaniu wskazanego wniosku, w dniu 20 marca 2008r. A. F. i Z. F. wnieśli skargę w tym przedmiocie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie ze względu na wznowienie żądanego przez skarżących postępowania i wydanie w dniu "[...]" decyzji rozstrzygającej sprawę co do jej istoty. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi, organ wskazał na brak właściwości rzeczowej sądu administracyjnego do rozpoznania skargi na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania. Podniósł przy tym, że postanowienie o wznowieniu postępowania, którego wydania żądali skarżący, nie jest zaskarżalne, co w świetle art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wyłącza kontrolę sądu administracyjnego w zakresie jego wydania przez organ administracji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, jednakże z innej przyczyny niż powołana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę. Stosownie bowiem do art. 149 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. 2000, Nr 98, poz. 1071 ze zm.), bez względu na zakres żądania strony, na skutek wniosku o wznowienie postępowania, organ administracji publicznej zobowiązany jest do wydania postanowienia o wznowieniu postępowania lub decyzji o odmowie wznowienia postępowania. Tym samym, za nieuprawnione należy uznać twierdzenie organu, że w niniejszej sprawie, w związku z żądaniem skarżących, bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku o wznowienie postępowania, należy oceniać jedynie w kontekście niewydania przez organ postanowienia o wznowieniu postępowania, na które nie służy zażalenie. O sposobie załatwienia wniosku o wznowienie postępowania, decyduje bowiem wyłącznie organ administracji publicznej, po zbadaniu, określonych w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego, przesłanek jego dopuszczalności, nie zaś wola strony w tym zakresie. Zatem, weryfikacja tego wniosku może zakończyć się zarówno wydaniem niezaskarżalnego postanowienia o wznowieniu postępowania, jak i decyzji o odmowie wznowienia postępowania. Wobec powyższego, w świetle art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarga na bezczynność organu administracji publicznej w rozpoznaniu wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego, należy do właściwości rzeczowej sądu administracyjnego. Merytoryczne rozpoznanie zasadności takiej skargi, poprzedzone jest jednak w postępowaniu przed sądem administracyjnym, badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z art. 220 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W przypadku skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił wpis w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Na mocy zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II - w dniu 23 kwietnia 2008r. (k.15-16 akt sądowych) - zostało doręczone skarżącym, wezwanie do uiszczenia solidarnie wpisu w kwocie 100 zł. (słownie sto złotych) z prawidłowym pouczeniem o skutkach prawnych zaniedbania powyższego obowiązku. Mając na względzie, że należny w sprawie wpis nie został uiszczony przez skarżących w wyznaczonym terminie - na mocy art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skargę należało odrzucić.