II SAB/Ol 130/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak Sędziowie Sędzia WSA Ewa Osipuk Sędzia WSA Tadeusz Lipiński (spr.) Protokolant Referent-Stażysta Marta Kudła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2014r. sprawy ze skargi P. B. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w udostępnieniu informacji publicznej postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 zł (sto złotych), tytułem uiszczonego wpisu od skargi. W dniu 4 września 2014 r. pełnomocnik P. B. - radca prawny - złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie załatwienia sprawy na skutek wniosku skarżącego z dnia 1 sierpnia 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej. W dniu 13 listopada 2014 r. pełnomocnik skarżącego złożył pismo procesowe, w którym cofnął skargę w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie w sprawie należało umorzyć. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm) dalej zwanej: ustawą p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Z treści art. 60 ustawy p.p.s.a. wynika, że skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi nie budzi wskazanych wyżej wątpliwości, a zatem wola skarżącego, jako dysponenta skargi jest dla Sądu wiążąca. Związanie Sądu wolą skarżącego jest wynikiem przyjętej zasady, że skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą od chwili jej wpływu do organu, do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji. Z uwagi na to, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym, oświadczenie strony złożone w tym przedmiocie należy uznać za dopuszczalne. Nie dopatrując się zatem okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi, Sąd w punkcie 1 postanowienia postępowanie w sprawie umorzył na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. W zakresie zwrotu kosztów znajduje zaś zastosowanie przepis art. 232 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. przewidujący, że zwrot całości uiszczonego wpisu przysługuje skarżącemu od pisma odrzuconego lub cofniętego. Z uwagi na to, że skarżący uiścił wpis w kwocie 100 zł, kwota ta z urzędu podlega zwrotowi.