II SAB/Ol 14/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędziowie Sędzia WSA Piotr Chybicki (spr.) Sędzia WSA Adam Matuszak Protokolant Specjalista Małgorzata Krajewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi S. P. na bezczynność Akademickiego Koła Łowieckiego w udzieleniu informacji publicznej oddala skargę. Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia 12 stycznia 2015 r. S. P., powołując się na art. 2 ust. 1 i art.. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, zwrócił się do Akademickiego Koła Łowieckiego w "[...]" o udzielenie informacji poprzez przysłanie w formie wydruku kopii protokołów polowań zbiorowych odbytych na obwodach dzierżawionych przez koło w okresie od 1 października 2013 r. do chwili nadania odpowiedzi na niniejszy wniosek, protokołów posiedzeń zarządu koła odbytych w okresie od 1 kwietnia 2013 r. do chwili obecnej oraz uchwał zarządu podjętych w okresie od 1 kwietnia 2013 r. do chwili obecnej. W odpowiedzi, w piśmie z dnia 28 stycznia 2015 r. poinformowano wnioskodawcę, że Koło Łowieckie nie ma możliwości skopiowania wskazanych we wniosku dokumentów. W związku z tym zaproponowano stronie udostępnienie interesujących ją dokumentów w czasie planowanych posiedzeń Zarządu Koła. Zastrzeżono, że wizyta musi być uprzednio zgłoszona sekretarzowi koła, gdyż dokumenty wymienione we wniosku znajdują się w dyspozycji poszczególnych członków Zarządu Koła i muszą być specjalnie dostarczone na wybrane przez wnioskodawcę posiedzenie Zarządu Koła. W piśmie z dnia 4 lutego 2015 r. skierowanym do Koła Łowieckiego, S. P. ponownie zwrócił się o udostępnienie wnioskowanej informacji publicznej. Podniósł, że ustawa o dostępie do informacji publicznej stwierdza, że organ zobowiązany ma umożliwić kopiowanie dokumentów, a przepis nie warunkuje, że musi się to odbyć na własnym sprzęcie organu. Organ ma możliwość skorzystania z licznych punktów usług kserograficznych gdzie może swobodnie wykonać kopie. W odpowiedzi na powyższe pismo, poinformowano S. P. (pismo z dnia 16 lutego 2015 r.), że Koło Łowieckie nie może przekazać wnioskującemu protokołów: polowań zbiorowych, posiedzeń zarządu koła oraz uchwał zarządu koła w formie wydruku (kopii) lub zapisu na dyskietce dysku CD lub dysku DVD, gdyż nie dysponuje środkami technicznymi, które umożliwiałyby udostępnienie informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Podano, że Koło nie posiada kserokopiarki, jak również komputera z oprogramowaniem umożliwiającym tworzenie dysków CD lub DVD. Powtórzono, że udostępnienie wnioskowanych informacji może się odbyć w czasie posiedzeń Zarządu Koła. Dodano, że najbliższe posiedzenie odbędzie się w dniu 5 marca 2015 r. Następnie pismem z dnia 20 lutego 2015 r. S. P. wywiódł skargę na bezczynność w udzieleniu informacji prasowej na wniosek z dnia 12 stycznia 2015 r., wnosząc o nakazanie Kołu Łowieckiemu rozpatrzenia wniosku, uznania, że zachowanie organu wyczerpuje przesłanki określone w art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) i jest rażącym naruszeniem prawa, nałożenia na organ grzywny przewidzianej w art. 149 § 2 p.p.s.a. oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podniósł m.in., że do dnia wniesienia skargi Zarząd Koła nie udostępnił wnioskowanej informacji, ani też nie wydał decyzji odmownej. Nieracjonalnym wydaje się warunkowanie udzielenia informacji publicznej jedynie do terminu posiedzeń zarządu koła i to odbywających się co dwa miesiące. Wskazał, że tak nakreślone warunki stwarzają mu szansę na realizację dostępu do informacji dopiero w dniu 7 maja 2015 r., bowiem w dniu 5 marca 2015 r. nie może ze względów osobistych uczestniczyć w posiedzeniu zarządu koła. Dodał, że przedstawione mu warunki nie mają żadnego przełożenia na czynności udostępnienia do samodzielnego kopiowania proszonych dokumentów i zmierzają do zniechęcenia do skorzystania z prawa do informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi w całości jako nieuzasadnionej wskazując, że odmowa udzielenia informacji publicznej, jak i bezczynność w jej udzieleniu na gruncie niniejszej sprawy nie miały miejsca. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy podkreślić, iż skarga była dopuszczalna. Skarga dotyczy bezczynności Koła Łowieckiego w zakresie załatwienia wniosku skarżącego z dnia 12 stycznia 2015 r. o udzielenie informacji publicznej. W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest zaś pogląd, iż skarga na bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej jest dopuszczalna bez wzywania do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 p.p.s.a. (por. przykładowo: wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r., I OSK 601/05, Lex nr 236545). Oceniając merytorycznie skargę Sąd doszedł do przekonania, iż nie jest ona zasadna. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4. Na podstawie tego przepisu skarga do Sądu przysługuje więc w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt 1-3) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, określone w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109). Uprawnienie dostępu do informacji publicznej opiera się przede wszystkim na normie wyrażonej w art. 61 Konstytucji RP. W przepisie tym ustrojodawca zagwarantował każdemu obywatelowi prawo do uzyskania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, precyzując jednocześnie, że prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (ust. 1). Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa. Organ administracji pozostaje w bezczynności w szczególności w przypadku, gdy nie udzielił zainteresowanej jednostce żądanej przez nią informacji publicznej stosownie do przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), zwanej dalej: u.d.i.p. Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. do udzielenia informacji publicznej zobowiązane są nie tylko organy administracji publicznej, ale także inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności wymienione w punkcie 5 tego przepisu podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Nie budzi wątpliwości Sądu, że wniosek S. P. z dnia 12 stycznia 2015 r. o udzielenie informacji publicznej został skierowany do podmiotu, na którym ciąży ustawowy obowiązek udostępniania tego rodzaju informacji. Należy podkreślić, iż koła łowieckie stanowią wspomniane wyżej "inne podmioty wykonującymi zadania publiczne" w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Koła łowieckie wykonują bowiem zadania administracji państwowej związane z łowiectwem w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (Dz. U. z 2013 r., poz. 1226 ze zm.). Są one podstawowymi podmiotami wydzierżawiającymi obwody łowieckie, a zatem to na nich, na dzierżawionym obwodzie, spoczywa obowiązek realizacji celów i zadań łowiectwa, to jest prowadzenia gospodarki łowieckiej rozumianej – w myśl art. 8 ust. 1 ustawy Prawo łowieckie – jako element ochrony środowiska przyrodniczego, obejmującego ochronę zwierząt łownych, gospodarowanie ich zasobami w zgodzie z zasadami ekologii oraz zasadami racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej. Nadto koła łowieckie współpracują z jednostkami organizacyjnymi Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, albowiem sporządzane przez nie roczne plany łowieckie, po zasięgnięciu opinii wójta (burmistrza lub prezydenta miasta), podlegają zatwierdzeniu przez nadleśniczego Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe (por. postanowienie NSA z dnia 28 listopada 2013 r., I OZ 1155/13, niepubl., dostępne w CBOSA). W ocenie Sądu informacje objęte wnioskiem S. P. z dnia 12 stycznia 2015 r. niewątpliwie mieszczą się w pojęciu informacji publicznej. We wniosku tym bowiem S. P. zażądał od Koła Łowieckiego podania: protokołów polowań zbiorowych odbytych na obwodach dzierżawionych przez koło, protokołów posiedzeń zarządu koła oraz uchwał podjętych przez koło. Skarżący domagał się zatem udzielenia informacji dotyczących elementu publicznoprawnej działalności tego podmiotu, jakim jest prowadzenie gospodarki łowieckiej w rozumieniu art. 4 Prawa łowieckiego. Informacją publiczną jest zaś każdorazowo w szczególności informacja o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., w tym o ich przedmiocie działalności i kompetencjach oraz o majątku, którym dysponują (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. "c" i "f" u.d.i.p.). Udostępnianie zaś informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni (art. 13 ust. 1), za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 oraz następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1). Jeśli jednak informacja publiczna, której domaga się zainteresowany podmiot, została upubliczniona w formach zgodnych z ustawą, organ, do którego skierowano odpowiedni wniosek, winien jedynie odesłać wnioskodawcę do publikatora. Jeżeli zaś informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia, wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2). Innymi słowy przepis art. 14 ust. 1 omawianej ustawy dotyczy odmowy udzielenia informacji w określonej formie, a nie odmowy udzielenia danej informacji w ogóle. Ponadto trzeba mieć na uwadze, że zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Gdyby podmiot zobowiązany nie mógł uczynić zadość wnioskowi w zakresie wskazanej przez zainteresowanego formy jego realizacji, w tej kwestii winien odwołać się do treści art. 14 ust. 2 przedmiotowej ustawy, w świetle którego jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim wypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się. Odnosząc zatem stan faktyczny sprawy do dyspozycji art. 14 ust. 2 ustawy, trzeba stwierdzić, że zobowiązany podmiot uczynił zadość procedurze przewidzianej w przywołanej regulacji prawnej. W odpowiedzi na ponowienie wniosku z dnia 12 stycznia 2015 r., w piśmie z dnia 16 lutego 2015 r. poinformowano wnioskodawcę, że Koło Łowieckie nie ma możliwości przekazania wnioskowanych protokołów i uchwał w formie wydruku (kopii) lub zapisu na dyskietce dysku CD lub dysku DVD, gdyż nie dysponuje środkami technicznymi, które umożliwiałyby udostępnienie informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Wskazano również, że Koło nie posiada kserokopiarki i komputera z oprogramowaniem umożliwiającym tworzenie dysków CD lub DVD. W związku z tym zaproponowano stronie udostępnienie dokumentów w czasie planowanych posiedzeń Zarządu Koła. Wnioskodawca nie odniósł się jednak do tego pisma, natomiast przed upływem 14 dni od otrzymania tego pisma wywiódł skargę na bezczynność w udzieleniu informacji publicznej na wniosek z dnia 12 stycznia 2015 r. Zarzut skargi odnoszący się do obowiązku wydania decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej nie zasługuje na uwzględnienie. Organ nigdy nie odmówił skarżącemu udzielenia wnioskowanej informacji, a wskazywał wyłącznie, że środki techniczne którymi dysponuje, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. W powyższym zakresie organ wskazywał, że skarżący może zapoznać się z informacją w czasie planowanych posiedzeń Zarządu Koła, gdyż wymienione we wniosku z dnia 12 stycznia 2015 r. dokumenty znajdują się w dyspozycji poszczególnych członków koła i muszą być specjalnie dostarczone na wybrane przez skarżącego posiedzenie zarządu koła. Ponadto, bez znaczenia na treść rozstrzygnięcia niniejszej sprawy pozostawał argument skargi, że skarżący nie mógł wziąć udziału w wyznaczonym na dzień 5 marca 2015 r. posiedzeniu Zarządu Koła. Wykonując dyspozycję art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Koło Łowieckie poinformowało skarżącego, przy piśmie z dnia 16 lutego 2015 r., w jaki sposób wnioskowana informacja publiczna może być udostępniona niezwłocznie. Natomiast okoliczność, że skarżący nie mógł w dniu 5 marca 2015 r. uczestniczyć ze względów osobistych w posiedzeniu Zarządu Koła nie oznacza, że został on pozbawiony możliwości zapoznania się z wnioskowaną informacją. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.