II SAB/Ol 15/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 15 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w wydaniu zaświadczenia postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia A. Z. wniósł - za pośrednictwem Dyrektora Aresztu Śledczego - skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na bezczynność tego organu w rozpoznaniu wniosku z dnia 12 grudnia 2010 r. o wydanie zaświadczenia "w sprawie ilości udzielonych dni wolnych od pracy służby związanych z zakresem uprawnienia urlopowego i zdarzeń chorobowych". Zażądał zobowiązania organu do wydania zaświadczenia lub wydania aktu o odmowie wydania zaświadczenia o określonej informacji i treści. W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż pismem z dnia 12 stycznia 2011 r. wystąpił w tej sprawie ze skargą do organu wyższej instancji, a pismem z dnia 18 stycznia 2011 r. wezwał Dyrektora Aresztu Śledczego do usunięcia naruszenia prawa. Do dnia złożenia skargi do sądu nie wydał on jednakże żądanego zaświadczenia, ani też aktu administracyjnego o odmowie dokonania tej czynności. Zdaniem skarżącego, organ pozostaje w bezczynności w dokonywaniu czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczącej uprawnienia wynikającego z art. 217 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej jako: k.p.a.). W odpowiedzi na skargę Dyrektor Aresztu Śledczego wniósł o jej odrzucenie. Podniósł m.in., że w dniu 28 grudnia 2010 r. wydał stronie stosowne zaświadczenie, załączając do niego 8 wyciągów arkuszy szczegółowego rozliczenia czasu pełnienia służby przez skarżącego za okres od 21 grudnia 2005 r. do 23 maja 2009 r. Dodał, że zaświadczenie wydano zgodnie ze stanem prawnym na podstawie dokumentacji dotyczącej ewidencji czasu służby funkcjonariuszy działu ochrony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z brzmieniem art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach. Z bezczynnością organu mamy przy tym do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Powyższe oznacza więc, że zarzut bezczynności jest uzasadniony wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Celem skargi na bezczynność jest bowiem spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. Jednakże korzystanie z tego środka jest niedopuszczalne wtedy, gdy przed wniesieniem skargi na bezczynność organ dokona określonej czynności. W rozpoznawanej sprawie strona wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w związku z bezczynnością tego organu w wydaniu zaświadczenia o żądanej informacji i treści w sprawie ilości wypracowanych godzin i nadgodzin. Stosownie do art. 218 § 1 k.p.a., w przypadku gdy osoba ubiega się o wydanie zaświadczenia ze względu na swój interes prawny, organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, jeżeli chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikającego z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Postępowanie w sprawie wydania zaświadczenia jest jednoinstancyjne, co oznacza, że zaświadczenie, będące czynnością materialno - techniczną, nie podlega zaskarżeniu, zatem osoba niezadowolona z jego treści, np. z uwagi na pominięcie okoliczności objętej żądaniem, może - co najwyżej - wystąpić ponownie o wydanie zaświadczenia, wskazując treść, której urzędowego poświadczenia domaga się. Do tego uproszczonego postępowania nie mają też zastosowania regulacje traktujące o sprostowaniu, czy uzupełnieniu decyzji. Podnieść należy, iż w rozpoznawanej sprawie w dniu wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, organ właściwy w sprawie, tj. Dyrektor Aresztu Śledczego nie pozostawał w bezczynności. Organ ten bowiem pismem z dnia 28 grudnia 2010 r. wydał skarżącemu żądane zaświadczenie. Mianowicie, skarżący zwrócił się do organu z wnioskiem o wydanie zaświadczenia "o ilości udzielonych dni wolnych od pracy-służby za wypracowanie ponad normę czasu nadgodziny" za okres od dnia 1 stycznia 2006 r. do dnia 23 maja 2009 r. Miało ono zawierać informacje "o ilości dni(-) usprawiedliwionej nieobecności przebywanych poza służbą (...) z powodu powstałych ww. okresie czasu zdarzeń chorobowych potwierdzonych zaświadczeniami zwolnień lekarskich oraz też dniach wolnych od pracy - służby z powodów przysługujących ustawowo ww. dni wolnych od służby z powodu nabycia (...) urlopu". Analiza treści wydanego przez organ zaświadczenia wskazuje, iż skarżący został poinformowany m.in., że rozliczanie czasu jego służby następowało w okresach czterotygodniowych (nie miesięcznych), wolne za nadpracowane godziny otrzymywał sukcesywnie, a w dniu odejścia ze służby posiadał wypracowane ponad normę czasu pracy 4 godziny, za które został mu wypłacony ekwiwalent pieniężny. Zauważyć również trzeba, że do zaświadczenia załączono 8 arkuszy szczegółowego rozliczenia czasu pełnienia służby przez skarżącego za okres od dnia 21 grudnia 2005 r. do dnia 23 maja 2009 r. Arkusze zawierały informację dotyczącą rozliczenia czasu pełnienia przez skarżącego służby w okresie rozliczeniowym, tj.: normę czasową (normę osobową) obowiązującą w okresie rozliczeniowym, ilość wypracowanych godzin, ilość wypracowanych nadgodzin w okresie rozliczeniowym, a także informację dotyczącą zwolnień lekarskich, delegacji i wykorzystanych dni urlopowych. Powyższe, w ocenie Sądu, wskazuje, że skarżący otrzymał zaświadczenie o żądanej informacji i treści. Reasumując, w sytuacji kiedy żądana czynność została wykonana, organ nie pozostaje w bezczynności. Tak więc, skoro przed złożeniem skargi organ wydał żądane zaświadczenie skarżącemu, to nie pozostawał on w bezczynności, a zatem skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.