II SAB/Ol 155/12
PostanowienieWSA w Olsztynie2012-11-07
Skład orzekający: Katarzyna Matczak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeżeli strona skarżąca przed jej wniesieniem nie wyczerpała środków zaskarżenia, w tym nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 37 § 1 Kpa. Brak takiego wezwania skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.Stan faktyczny
Rada Gospodarcza A wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji środowiskowej. Skarżąca zarzuciła organowi brak wydania decyzji administracyjnej i przedstawienie jedynie stanowiska. Organ wniósł o odrzucenie skargi z powodu niewyczerpania przez skarżącego trybu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych, w tym do przedstawienia dowodu złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Rady Gospodarczej A na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia postanawia odrzucić skargę. WSA/post. 1 – sentencja postanowienia
W dniu 18 września 2012 r. Rada Gospodarcza A wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w rozpoznaniu jej wniosku z dnia 12 czerwca 2012 r. o stwierdzenie nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 Kpa decyzji Prezydenta Miasta z dnia "[...]" nr "[...]" określającej środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia pn. "[...]". Wskazano, iż z treści art. 158 § 1 oraz art. 157 § 3 Kpa wynika, że właściwy organ załatwia sprawę decyzją administracyjną, natomiast Kolegium jedynie pismem z dnia 30 lipca 2012 r. przedstawiło swoje stanowisko w tej sprawie. Do chwili obecnej nie została natomiast wydana decyzja administracyjna.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie z uwagi na brak wyczerpania przez skarżącego przed wniesieniem skargi formalnego trybu postępowania w postaci wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, w brzmieniu obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011 r. tj. od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r. Nr 6 poz. 18).
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Sądu z dnia 15 października 2012 r. wezwano skarżącą Radę do nadesłania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. KRS, statutu, zgodnie z art. 29 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz dokumentu potwierdzającego złożenie, przed wniesieniem skargi do Sądu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu strona skarżąca przy piśmie z dnia 26 października 2012 r. przesłała: KRS, Statut Stowarzyszenia, wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji oraz sprawozdanie z Obrad Walnego Zgromadzenia Sprawozdawczo - Wyborczego członków RG z dnia "[...]".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2012 r. Dz. U. poz. 270) zwanej dalej: ustawą ppsa. skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, na mocy § 2 tego artykułu, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Skarżąca Rada wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego polegającą na braku rozpoznania w formie procesowej wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia "[...]" w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. W ocenie skarżącej stosownie do treści art. 158 § 1 oraz art. 157 § 3 Kpa postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności winno zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnej, która do chwili wniesienia skargi nie została wydana przez organ.
Stosownie do art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm) zwanej dalej: kpa, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18) obowiązującą od dnia 11 kwietnia 2011 r., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856, ze zm.) samorządowe kolegia odwoławcze są organami wyższego stopnia, w rozumieniu m.in. przepisów kodeksu postępowania administracyjnego w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, zatem stosownie do art. 37 § 1 Kpa na niezałatwienie sprawy w terminie przysługuje stronie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Z przekazanych sądowi akt sprawy wynika natomiast, że strona skarżąca przed wniesieniem skargi na bezczynność organu nie wezwała Kolegium do usunięcia naruszenia prawa, bowiem przedstawiła jedynie swój wniosek o stwierdzenie nieważności kwestionowanej decyzji, natomiast brak jest dokumentu potwierdzającego, że w późniejszym terminie z uwagi na bezczynność wzywała Kolegium do usunięcia naruszenia prawa.
Zatem jak wynika z powyższego strona skarżąca przed wniesieniem skargi na bezczynność organu nie wyczerpała środków zaskarżenia jakie jej przysługiwały, gdyż nie wystąpiła z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa , o którym mowa w art. 37 § 1 kpa.
Mając powyższe na uwadze Sąd działając w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt. 6 w związku z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło