II SAB/Ol 16/04

Dnia 23 czerwca 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Kosowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 czerwca 2004 r.; sprawy ze skargi S. i W. S. na bezczynność Burmistrza Gminy i Miasta B. w przedmiocie rozbiórki obiektu wybudowanego bez wymaganego zezwolenia postanawia: odrzucić skargę. Małżonkowie S. i W. S. wnieśli 12 grudnia 2003 roku (data nadania przesyłki) do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na bezczynność Burmistrza Gminy i Miasta B. w przedmiocie rozbiórki obiektu wybudowanego bez wymaganego zezwolenia. Niniejsza skarga, w związku z reformą sądownictwa administracyjnego, na mocy art. 97 § l ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1271 ze zm.), podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie. Przy ocenie dopuszczalności skargi na bezczynność, kluczowym zagadnieniem jest ustalenie, czy wskazany organ administracji publicznej jest właściwy do wydania żądanego aktu lub podjęcia określonej czynności. Mając to na uwadze należy stwierdzić, że wszelkie kwestie związane z właściwością organów administracji publicznej do wydawania nakazów rozbiórki obiektów wybudowanych bez wymaganego zezwolenia, regulowane są w ustawie z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. 2003, Nr 207, poz. 2016 ze zm.). Zgodnie z art. 80 ust. 2 powołanej ustawy, organami właściwymi do wydania decyzji z zakresu nadzoru budowlanego są: powiatowy inspektor nadzoru budowlanego, wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego oraz Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego. Jak wynika z powyższego, przepisy prawa nie przewidują żadnych kompetencji w tym zakresie dla burmistrza, stąd też, nie podjęcie przez ten organ żądanych działań, nie może być kwalifikowane jako bezczynność. Przyjmując powyższy punkt widzenia należy stwierdzić, że skarga na bezczynność Burmistrza Gminy i Miasta B. w przedmiotowej sprawie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § l pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).