II SAB/Ol 164/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Protokolant Referent-Stażysta Marta Kudła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2014r. sprawy ze skargi E. D. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w udostępnieniu informacji publicznej postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. W dniu 4 sierpnia 2014r. E. D. wystąpiła drogą elektroniczną do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o udostępnienie informacji publicznej obejmującej treść jednej - wybranej losowo decyzji administracyjnej wydanej w lipcu 2014r. W dniu 11 sierpnia 2014r. organ, działając na podstawie art. 63 § 1 i art. 64 § 2 k.p.a., wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia podania bez rozpoznania, braków formalnych wniosku poprzez właściwe uwierzytelnienie podania wniesionego w formie elektronicznej (zgodnie z mechanizmami określonymi w art. 20a ust.1 albo 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne) lub wniesienie wniosku w innej formie oraz poprzez skonkretyzowanie jakiej konkretnie informacji wnioskodawca się domaga i w jakiej formie ma to nastąpić. W dniu 8 września 2014r. organ ponownie wezwał E. D. do sprecyzowania wniosku w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia, poprzez wskazanie, jaka konkretnie informacja publiczna ma zostać udostępniona oraz jakie okoliczności uprawniają wnioskodawczynię do uzyskania informacji publicznej. W odpowiedzi E. D. doprecyzowała żądanie wskazując, że domaga się udostępnienia treści pierwszej decyzji, jaką organ wydał w lipcu br., a jeżeli decyzje oznaczone są numerami porządkowymi, to decyzji z pierwszym numerem porządkowym dla miesiąca lipca. Pismem z dnia 23 września 2014r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego pozostawił wniosek bez rozpoznania. W dniu 14 października 2014r. ( data nadania pocztowego) E. D., reprezentowana przez radcę prawnego P. B., zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie bezczynność organu w załatwieniu jej wniosku. Wniosła o zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku, zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych oraz o niewymierzanie organowi grzywny. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego . wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że w wyznaczonym terminie skarżąca nie sprecyzowała wniosku, a organ poinformował ją, że doprecyzowanie żądania spowoduje jego ponowne rozpatrzenie, a zatem organowi nie można przypisać bezczynności. Pismem procesowym z dnia 25 listopada 2014r. pełnomocnik skarżącej cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 wskazanej ustawy skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi ono urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, s. 159). Skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą od chwili jej wpływu do organu, do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji. W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne. W tym stanie rzeczy cofnięcie skargi należało uznać za skuteczne i postępowanie w sprawie umorzyć, na podstawie cytowanego art. 161 § 1 pkt 1. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 100 zł orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten stanowi, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.