II SAB/Ol 167/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[....]" Spółki z o.o. w D. na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w O. w udzieleniu informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W złożonej skardze spółka "[...]" zarzuciła, że Komendant Miejski Policji w O. pozostaje bezczynny w załatwieniu jej wniosku z dnia 10 września 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej. Spółka wywiodła ponadto, że nie musiała poprzedzać skargi wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie. Stwierdził, że skarżąca domaga się danych, które nie stanowią informacji publicznej. W sprawie tej prowadzone było postępowanie przygotowawcze, zatem dostęp do akt przysługiwał wyłącznie podmiotom wymienionym w art. 156 kpk. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. nr 270, dalej jako p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku skargi przewodniczący wzywa wnoszącego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. Zarządzeniami z dnia 11 grudnia 2012 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, zaś jej prokurent został wezwany do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Powyższe zarządzenia doręczono dnia 17 grudnia 2012 r. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął więc z dniem 24 grudnia 2012 r. W zakreślonym terminie powyższe braki formalne wniesionej skargi nie zostały uzupełnione, mimo pouczenia, iż spowoduje to odrzucenie skargi. W tym stanie rzeczy skarga podlegała odrzuceniu, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.