II SAB/Ol 17/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Chybicki po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa J. K. na bezczynność Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w rozpoznaniu wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Pismem z dnia 2 marca 2015 r. Przedsiębiorstwo J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w rozpoznaniu wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w "[...]", Nr "[...]", z dnia "[...]" nakazującej zawieszenie działania Przedsiębiorstwa e "[...]" poprzez wstrzymanie uboju do czasu usunięcia uchybień. Na podstawie zarządzenia z dnia 2 kwietnia 2015 r. wezwano stronę skarżącą do wykazania, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem skargi złożył zażalenie do organu wyższego stopnia. Jednocześnie doręczono skarżącemu odpis zarządzenia z dnia 2 kwietnia 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł. W zarządzeniu tym wskazano, że wpłaty należy dokonać w kasie Sądu lub na podany rachunek bankowy - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 9 kwietnia 2015 r. W wyznaczonym terminie, który upłynął z dniem 16 kwietnia 2015 r., skarżący nie udzielił żądanej odpowiedzi, nie uiścił również wymaganego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także bezczynności organu. Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 tej ustawy stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Wobec treści przywołanych przepisów warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który w ocenie strony skarżącej pozostaje w bezczynności. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie, skarżący nie wykazał w wyznaczonym terminie, że wystąpił w trybie art. 37 k.p.a. do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad Wojewódzkim Lekarzem Weterynarii z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie. Również z akt sprawy nie wynika, aby wystąpił z takim zażaleniem. To oznacza, że przed złożeniem skargi do Sądu skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, jakie przysługiwały w administracyjnym toku instancji. Tym samym skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Skarga podlega ponadto odrzuceniu z powodu nieuiszczenia wpisu. Zgodnie bowiem z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, w tym wypadku skargi, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym podlega wpisowi, którego wysokość w niniejszej sprawie została określona zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Mimo wezwania do uiszczenia wpisu, skarżący w wyznaczonym terminie nie uiścił wymaganej opłaty. Mając na względzie powyższe, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.