II SAB/Ol 17/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 26 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy "[...]" w sprawie udzielenia pomocy społecznej postanawia odrzucić skargę. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skardze z 4 marca 2019 r. "[...]" zarzuciła Wójtowi Gminy "[...]" bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach wszczętych wnioskami o udzielenie pomocy społecznej. W odpowiedzi na skargę organ podał, że 45 wniosków skarżącej postanowieniami Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" zostało przekazanych do rozpatrzenia różnym ośrodkom pomocy społecznej na terenie województwa z uwagi na wyłączenie pracowników socjalnych i Kierownika GOPS w "[...]". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest więc wystąpienie określonej podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony, to jest do wydania: decyzji administracyjnej, postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; innych niż wymienione wyżej, aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Jak wynika z odpowiedzi na skargę, Wójt Gminy Dywity nie prowadzi żadnej sprawy z wniosku skarżącej w przedmiocie pomocy społecznej, gdyż wnioski skarżącej z okresu: 26 styczeń 2013 r. – 29 listopad 2016 r. (daty wniosków) zostały przekazane przez SKO innym organom administracji na terenie województwa z uwagi na wyłączenie pracowników socjalnych oraz Kierownika GOPS Dywity od rozpatrzenia tych spraw. Wyjaśnić należy, że wyłączenie organu administracji publicznej z załatwienia sprawy oznacza, że organ wyłączony nie tylko nie jest uprawniony do wydania decyzji administracyjnej w danej sprawie, ale także nie może podejmować żadnych czynności procesowych w tej sprawie, z wyjątkiem określonych w art. 24 § 4 K.p.a. Po przekazaniu spraw z wniosków skarżącej innym organom, Wójt nie był więc zobowiązany przepisami prawa do wydania żadnego z aktów lub dokonania czynności określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. (z wyłączeniem podjęcia działań, o których mowa w art. 24 § 4 K.p.a.). W konsekwencji, nierozpoznanie wniosku skarżącej w formie decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności o charakterze władczym, nie mogło stanowić przedmiotu bezczynności, a tym samym nie mogło doprowadzić do merytorycznego rozpoznania skargi. Tym samym nie można skutecznie zarzucić Wójtowi Gminy "[...]" bezczynności czy przewlekłości w prowadzeniu jakiegokolwiek postępowania w sprawach z zakresu pomocy społecznej zainicjowanych przedmiotowymi wnioskami skarżącej. W tym stanie rzeczy, skargę należało odrzucić, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.