II SAB/Ol 19/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. P. i M. P. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wydania decyzji w sprawie zmiany najemcy lokalu postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Dnia 19 kwietnia 2007r. W. P. i M. P. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na bezczynność Prezydenta Miasta w wydaniu decyzji administracyjnej w przedmiocie zmiany umowy najmu lokalu mieszkalnego położonego przy ul. "[...]" w "[...]", poprzez rozwiązanie dotychczasowej umowy najmu zawartej ze Z. P. i zawarcia umowy z nowym najemcą M. P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz inne niż akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów związaną z procesem podejmowania decyzji administracyjnych, postanowień oraz innych aktów i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skarżący wyrażają swoje niezadowolenie co do bezczynności organu w wydaniu decyzji administracyjnej rozwiązującej dotychczasową umowę najmu lokalu i zawarcia umowy z nowymi najemcami. Sprawa ta ma charakter cywilnoprawny. Na ten charakter sprawy wskazują już sami skarżący, którzy żądają rozwiązania umowy najmu z ich bratem Z. i zawarcia nowej umowy najmu. Stosunek dotychczasowy, który łączy Gminę ze Z. P. i W. P. i ewentualny nowy stosunek najmu ma typowy charakter umowny – cywilnoprawny, w których występuje typowa dla takiego rodzaju stosunków równorzędność podmiotów. Żaden przepis o charakterze administracyjnoprawnym nie nakazuje gminom zawierania umów najmu w sytuacji wskazanej przez skarżących W. i M. P. Tego typu stosunki uregulowane są w przepisach kodeksu cywilnego (art. 659-692) i ustawy z dn. 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (tj. Dz. U. z 2005r. Nr 31, poz. 266 ze zm.). Te przepisy, szczególnie tej drugiej ustawy, regulują sposób rozwiązywania i zawierania umowy najmu lokali mieszkalnych wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy i nie przewidują administracyjnego trybu rozwiązania i zawierania umów najmu. W szczególności nie może to nastąpić w trybie decyzyjnym, czego żądają skarżący, lecz na drodze cywilnoprawnej. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dn. 6 lipca 2004r. sygn. OSK 547/04 (ONSAiWSA nr 3, poz. 51) uznał, że w sytuacji gdy skarga na bezczynność została wniesiona w sprawie, która nie podlega załatwieniu w drodze administracyjnej, lecz w drodze umowy, właściwe jest orzeczenie przez sąd administracyjny o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej (art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Reasumując ocena działania Prezydenta Miasta w niniejszej sprawie jest poza kontrolą sądowoadministracyjną. Sprawa, która może być załatwiona wyłącznie w toku postępowania cywilnego nie mieści się bowiem w dyspozycji art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność Prezydenta Miasta wniesionej przez W. i M. P. Dlatego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a skargę odrzucił, bo sprawa nie należy do jego właściwości.