II SAB/Ol 199/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia A na bezczynność Burmistrza A w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł (sto złotych). WSA/pos.1- sentencja postanowienia Stowarzyszenie A (dalej jako: strona skarżąca) pismem z 10 października 2022 r. wniosło skargę na bezczynność Burmistrza w udostępnieniu informacji publicznej. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II strona skarżąca pismem z dnia 25 października 2022 r. została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez: podpisanie skargi oraz pisma o cofnięciu skargi przez osobę do tego umocowaną; złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie osoby podpisującej skargę do reprezentowania strony skarżącej; podanie numeru w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numeru identyfikacyjnego REGON albo numeru w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numeru identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania. Powyższe wezwanie doręczone zostało stronie skarżącej 17 listopada 2022 r., lecz braki skargi nie zostały usunięte. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: p.p.s.a.), Sąd odrzuca skargę, gdy strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Według art. 57 § 1 p.p.s.a. – obok warunków formalnych wymienionych w tym przepisie – skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. c p.p.s.a. gdy pismo jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania. Jednocześnie po myśli art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony – w tym skarga – powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W rozpoznawanej sprawie z uwagi na fakt, że skarga nie czyniła zadość powyższym wymaganiom, strona skarżąca została wezwana do usunięcia jej braków formalnych poprzez podpisanie skargi, złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie osoby podpisującej skargę do reprezentowania skarżącej oraz wskazanie informacji o których mowa w art. 46 § 2 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że skarga nie mogła otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych. Strona skarżąca pomimo prawidłowego wezwania oraz pouczenia o konsekwencjach, nie usunęła braków skargi. Wobec powyższego skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie natomiast z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.