II SAB/Ol 2/06
PostanowienieWSA w Olsztynie2006-03-08
Skład orzekający: Marzenna Glabas
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność innych organów administracji publicznej, w sytuacji gdy postępowanie skargowe uregulowane jest w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego?Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność innych organów administracji publicznej, jeśli postępowanie skargowe uregulowane jest w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Skargi tego rodzaju są załatwiane w samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, które nie podlega kognicji sądu administracyjnego w trybie skargi na bezczynność.Stan faktyczny
K. i J. A. złożyli skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpatrzenia ich skarg na działalność Wójta Gminy i Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej. Skarżący zarzucili, że bezczynność ta skutkuje blokowaniem drogi skargowej. Wojewoda wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że nie jest zobowiązany do wszczynania postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały na wniosek osób trzecich i nie pozostaje w bezczynności, a także nie jest organem właściwym do rozpatrzenia skargi na działanie Wójta i Kierownika GOPS we własnym zakresie.Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił odrzucić skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 marca 2006 r. sprawy ze skargi K. i J. A. na bezczynność Wojewody r w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy i Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej postanawia odrzucić skargę.
W złożonej skardze K. i J. A. zarzucają Wojewodzie bezczynność
w rozpatrzeniu skarg na działalność Wójta Gminy i Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej skutkującą blokowaniem drogi skargowej.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały organu gminy, regulowane przepisami rozdziału 10 ustawy o samorządzie gminnym, organ nadzoru nad działalnością komunalną prowadzi zawsze z urzędu a nie na wniosek osób trzecich. Interwencje te mogą być traktowane jako sygnał w sprawie. Żaden przepis prawa nie zobowiązuje organu nadzoru do wszczęcia postępowania i wydania decyzji odmawiającej uwzględnienia wniosku o stwierdzenie nieważności uchwały. Stwierdził ponadto, że nie pozostaje w bezczynności skoro żaden przepis prawa nie zobowiązuje go do wszczęcia postępowania na wniosek i wydania takiej decyzji. Wywiódł również, że nie był organem kompetentnym do rozpatrzenia skargi na działanie Wójta Gminy i Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej we własnym zakresie. Organ udzielał wyczerpujących odpowiedzi na pisma i skargi K. i J. A., fakt, że nie rozpatrzył ich zgodnie z oczekiwaniami skarżących nie świadczy o bezczynności tego organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Stosownie do art. l § l ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270, z późn. zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu, tj. gdy organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Skargę na bezczynność organu administracji publicznej można więc skutecznie wnieść tylko w przypadku, gdy organ ten w ustalonym w przepisach prawa terminie nie wydał decyzji administracyjnej lub postanowienia bądź innego aktu albo nie podjął innej czynności z zakresu administracji publicznej. Powyższe odnosi się wyłącznie do aktów i czynności wydawanych w indywidualnych sprawach, skierowanych do konkretnie oznaczonego podmiotu.
Sąd administracyjny nie rozpatruje natomiast skarg na zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy lub ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesu skarżących, bądź też przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie sprawy. Skargi tego rodzaju są załatwiane w samodzielnym jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialnotechniczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy. W takim postępowaniu nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej. Skargą do sądu nie jest zatem objęte uproszczone postępowanie o charakterze administracyjnym dotyczące skarg i wniosków, uregulowane w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 221-256 Kodeksu postępowania administracyjnego).
W złożonej skardze skarżący wyrażają niezadowolenie ze sposobu załatwienia przez Wojewodę ich skarg na działanie Wójta Gminy i Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej.
Z powyższego wynika, że w niniejszej sprawie chodzi o załatwienie skargi w rozumieniu działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Zatem ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w tym trybie nie podlega kognicji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Sąd może bowiem rozpoznawać skargi na działanie administracji tylko w zakresie określonym w ustawie, a ta część aktywności administracji nie została wymieniona w art. 3 § 2 ustawy.
Wobec powyższego na podstawie art. 58 § l pkt l ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło