II SAB/Ol 2/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Chybicki po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia Obrony Zwierząt na bezczynność Burmistrza w udostępnieniu informacji publicznej postanawia 1. Odrzucić skargę. 2. Zwrócić uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł (sto złotych). WSA/post.1 - sentencja postanowienia Pismem z dnia 17 grudnia 2014 r. (data wpływu do organu 22 grudnia 2014 r.) Stowarzyszenie Obrona Zwierząt wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Burmistrza w udostępnieniu informacji publicznej. Przedmiotowa skarga została wniesiona w imieniu strony skarżącej przez pełnomocnika – adwokata M. S. Do skargi nie dołączono dokumentu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej. W wykonaniu zarządzenia z dnia 7 stycznia 2015 r. pełnomocnik Stowarzyszenia został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie osoby udzielającej pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej (odpis z KRS, statut ...), zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało prawidłowo doręczone występującemu w sprawie adwokatowi w dniu 15 stycznia 2015 r. – dowód doręczenia w aktach sprawy. W odpowiedzi na wezwanie adwokat M. S. cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia; gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi; jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona; jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z powyższego przepisu wynika, iż przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, a więc ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi. Odrzucenie skargi jest równoznaczne z odmową merytorycznego jej rozpoznania. Na podstawie art. 37 § 1 zd. 1 i 2 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Z powyższego przepisu wynika, że na pełnomocniku strony skarżącej, wnoszącemu do sądu skargę, ciąży obowiązek dołączenia dokumentu pełnomocnictwa, z którego treści wynikać ma umocowanie do działania w imieniu skarżącej. Przy czym, przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). W myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Jeżeli zatem stroną skarżącą jest osoba prawna lub jednostka organizacyjna mająca zdolność sądową, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, to do pełnomocnictwa należy dołączyć również dokumenty pozwalające na ustalenie, czy osoby udzielające pełnomocnictwa były do tej czynności należycie umocowane. Właściwe zastosowanie tych przepisów daje sądowi administracyjnemu pewność, że dana osoba jest rzeczywiście upoważniona do dokonania konkretnej czynności oraz stanowi gwarancję dla strony należytej reprezentacji w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Istotą takiego dokumentu jest więc wskazanie (określenie) podmiotu umocowanego do reprezentacji. W praktyce orzeczniczej sądów administracyjnych przejęto, że dokument ten powinien być zgodny z prawem i autentyczny. Dokumentem takim może być w szczególności m.in. aktualny na dzień wniesienia skargi odpis z Rejestru Stowarzyszeń, Innych Organizacji Społecznych i Zawodowych, Fundacji, Krajowego Rejestru Sądowego, jak również inny dokument potwierdzający umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, iż wniesiona skarga zawierała brak formalny uniemożliwiający nadanie jej prawidłowego biegu. Nie załączono do niej bowiem dokumentu potwierdzającego umocowanie osoby udzielającej pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej (odpis z KRS, statut ...). Brak ten - pomimo doręczenia wezwania - nie został usunięty w zakreślonym w wezwaniu terminie. Jak bowiem wynika z akt przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o uzupełnienie braku formalnego skargi została doręczona skutecznie pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 15 stycznia 2015 r. Skutkiem nie usunięcia braku formalnego skargi jest – stosownie do powołanego art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – odrzucenie skargi oraz bezskuteczność czynności strony w postępowaniu sądowym obejmującej wniesienie skargi na bezczynność organu administracji publicznej. Wobec odrzucenia skargi, należało stronie skarżącej zwrócić uiszczony wpis sądowy. Stosownie bowiem do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, orzekł jak w postanowieniu