II SAB/Ol 22/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. i M. M. na bezczynność Burmistrza B. w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe 2. zwrócić skarżącym kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego M. i M. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. skargę na bezczynność Burmistrza B. w przedmiocie rozpoznania złożonego przez nich wniosku z dnia 21 września 2009r. w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla działki o nr ewid. "[...]" położonej w S., gmina B. Skarżący podnieśli, iż postępowanie było prowadzone w sposób naruszający art. 35 i 36 kpa, a ponadto sprawa została pozostawiona bez rozpoznania bez uzasadnionej przyczyny. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc, iż złożony przez skarżących wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy nie był kompletny, zaś strona mimo kilkukrotnych wezwań nie uzupełniła złożonych dokumentów. W piśmie z dnia 7 kwietnia 2010r. skarżący oświadczyli, iż cofają skargę, gdyż postanowieniem z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. uznało za uzasadnione zażalenie na niezałatwienie przedmiotowej sprawy w terminie i wyznaczyło organowi 30-dniowy termin załatwienia sprawy od daty doręczenia postanowienia. W związku z tym, skarżący uznali, iż dalsze rozpoznawanie skargi jest bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przedmiotowej sprawie Sąd nie stwierdził, aby zachodziły przesłanki do uznania, iż cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Skoro zaś skarżący skutecznie cofnęli skargę, postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Wobec powyższego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.