II SAB/Ol 23/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie: Sędzia WSA - Alicja Jaszczak Sikora po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 sierpnia 2004 r. sprawy ze skargi J. P. na bezczynność Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w sprawie wydania decyzji w przedmiocie świadczenia pieniężnego za pracę przymusową postanawia - odrzucić skargę. J. P. wniosła skargę na bezczynność Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, w której zarzucała, iż organ ten prze okres ponad ośmiu miesięcy nie rozpoznał jej odwołania od decyzji odmawiającej przyznania uprawnień kombatanckich. W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych domagał się umorzenia postępowania sądowego powołując się na fakt, że w dniu 11.05.2004r. wydał stosową decyzję, przez co bezczynność została zlikwidowana. W dniu 24.06.2004r. pełnomocnikowi skarżącej zostało doręczone wezwanie do nadesłania w terminie 7 dni - pod rygorem odrzucenia skargi - dokumentu potwierdzającego wezwanie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych do usunięcia naruszenia prawa, przed złożeniem skargi na bezczynność. Dnia 29.06.2004r. pełnomocnik skarżącej złożył pismo, w którym podtrzymał zarzuty skargi ; nie złożył natomiast dowodu na okoliczność, iż przed wniesieniem skargi wzywał organ do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Terminy, w jakich organ administracji publicznej winien załatwić sprawę normuje przepis art. 35 KPA. Niewątpliwie okres ośmiu miesięcy od wniesienia odwołania od niekorzystnej decyzji, na który powołuje się skarżąca, terminom tym uchybia. Jednakże wniesienie skargi na bezczynność winno być poprzedzone pisemnym wezwaniem właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Obowiązek taki wynika z art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz U Nr 153, pz.1270) W niniejszej sprawie brak jest dowodów, że skarżąca takie czynności podjęła. Była ona wzywana do złożenia - pod rygorem odrzucenia skargi - dokumentu potwierdzającego wezwanie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych do usunięcia naruszenia prawa, lecz w zakreślonym terminie dokumentu takiego nie złożyła. Wobec tego skargę należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić ją na podstawie art. 58 § l pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. ( Dz U Nr 153, póz.1270).