II SAB/Ol 23/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. U. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. U. na bezczynność Prezydenta Miasta w rozpoznaniu wniosku z dnia "[...]", uzupełnionego wnioskiem z dnia "[...]", dotyczącego przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmujące ustanowienie adwokata. We wniosku z dnia 16 lipca 2011 r., złożonym na urzędowym formularzu, A. U. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na bezczynność Prezydenta Miasta w rozpoznaniu wniosku z dnia "[...]", uzupełnionego wnioskiem z dnia "[...]", dotyczącego przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. W jego uzasadnieniu podniósł, iż jest osobą samotną, bezrobotną, utrzymującą się ze świadczeń z pomocy społecznej. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący prowadzi 1-osobowe gospodarstwo domowe. Do jego majątku należy mieszkanie, znajdujące się w budynku w znacznym stopniu wyeksploatowanym, który nie był remontowany od nowości. Źródłami dochodu skarżącego są zasiłki okresowy i celowy, których łączna wysokość wyniosła w 2010 r. – 5.311 zł, natomiast w 2011 r. – 3.355,50 zł, co obejmuje również przyznane zasiłki na sierpień i wrzesień w kwocie po 360 zł. Zauważyć należy, iż zgodnie z art. 239 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym, w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, iż postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SAB/Ol 23/11, Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie, uwzględniając wniosek skarżącego z dnia "[...]" w całości, zwolnił go od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w postanowieniu sądu administracyjnego bez określenia zakresu tego zwolnienia oznacza całkowite zwolnienie z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków (art. 241 ppsa). Przedmiotowe postanowienie stało się prawomocne z dniem 22 kwietnia 2011 r. W konsekwencji, na obecnym etapie sprawy, zakresem rozstrzygnięcia objęta może być wyłącznie kwestia ustanowienia dla skarżącego adwokata. Wskazać należy, iż zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ppsa, ustanowienie adwokata, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W warunkach niniejszej sprawy, z uwagi na uprzednie zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych, jedynymi kosztami postępowania, do których poniesienia zobowiązany jest skarżący (w związku z zamiarem wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 14 lipca 2011 r., sygn. akt II SAB/Ol 23/11, oddalającego jego skargę na bezczynność Prezydenta Miasta) są koszty związane z ustanowieniem zawodowego pełnomocnika. Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącego stwierdzić należy, że poniesienie przez skarżącego przedmiotowych kosztów postępowania nastąpiłoby z uszczerbkiem koniecznego dla niego utrzymania. Jego sytuacja jest bowiem tak zła, że zmusza go do utrzymywania się w całości ze środków otrzymywanych z pomocy społecznej, wystarczających jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Skarżący nie posiada również środków majątkowych, które umożliwiłyby mu poniesienie przedmiotowych kosztów. Mieszkanie, które stanowi jego jedyny majątek, służy bowiem zaspokojeniu jego własnych potrzeb mieszkaniowych. W tych warunkach, za zasadne uznano ustanowienie dla skarżącego adwokata i tym samym, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 ppsa, orzeczono jak w sentencji.