II SAB/Ol 27/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Jolanta Strumiłło Sędziowie sędzia WSA Anna Janowska sędzia WSA Przemysław Krzykowski (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia S. na bezczynność Polskiego Związku Łowieckiego Zarząd Okręgowy w O. w udostępnieniu informacji publicznej 1) zobowiązuje Polski Związek Łowiecki Zarząd Okręgowy w O. do rozpoznania wniosku strony skarżącej Stowarzyszenia S. z dnia [...] – w terminie 14 dni, 2) stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3) zasądza od Polskiego Związku Łowieckiego Zarząd Okręgowy w O. na rzecz strony skarżącej Stowarzyszenia S. kwotę 580 zł (pięćset osiemdziesiąt), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia 7 czerwca 2024 r. Stowarzyszenie S. z siedzibą w W. (dalej: "Stowarzyszenie" "Skarżący") zwróciło się do Polskiego Związku Łowieckiego – Zarządu Okręgowego w O. (dalej: "Związek", "Organ") o udostępnienie informacji publicznej w postaci: 1. sprawozdań z działalności Zarządu Okręgowego PZŁ (ŁOW-2) za lata gospodarcze 2018/2019, 2019/2020, 2020/2021, 2021/2022, 2022/2023 (5 ostatnich lat); 2. uchwał Zarządu Okręgowego PZŁ, podjętych w okresie 01.01.2020 – 30.04.2024; 3. informacji czy w okresie 01.01.2020 – 30.04.2024 Zarząd Okręgowy dokonywał darowizn finansowych na rzecz podmiotów zewnętrznych – jeśli tak, to jakich podmiotów, jakie były kwoty poszczególnych darowizn i na jakiej podstawie prawnej zostały one przekazane; 4. zestawienia danych sprawozdawczości łowieckiej od 2020 r. do 2023 r., za lata gospodarcze 2019/2020, 2020/2021, 2021/2022, 2022/2023. Pismem z dnia 19 czerwca 2024 r. nr [...] Związek poinformował Stowarzyszenie, iż podjął decyzję o odmowie udostępnienia wnioskowanych dokumentów i informacji. Pismem z 31 stycznia 2025 r. Stowarzyszenie wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na bezczynność Związku w udostępnianiu informacji publicznej w związku z wnioskiem Stowarzyszenia. Stowarzyszenie zarzuciło Związkowi naruszenie art.13 ust.1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż nie udostępnił wnioskowanej informacji w terminie ustawowym, ani nie załatwiło wniosku w inny prawem dopuszczalny sposób. W związku z powyższym Stowarzyszenie wniosło o stwierdzenie, iż Organ dopuścił się bezczynności, orzeczenie o jej charakterze i nakazanie Organowi rozpoznania wniosku Skarżącego. Stowarzyszenie wniosło również o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego przez radcę prawnego, wedle norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi Stowarzyszenie podniosło, że skoro Związek nie udostępnił informacji publicznej ani nie wydał decyzji o odmowie jej udostępnienia to pozostaje w bezczynności. Podniosło również, że prawomocnym postanowieniem z 28 listopada 2024 r. II SA/Wa 1378/24 WSA w Warszawie odrzucił skargę Stowarzyszenia, uznając że pismo Związku z 19 czerwca 2024 r. określone jako decyzja nie można uznać za decyzję, która podlega kontroli sądu administracyjnego. W odpowiedzi na skargę, Związek wniósł o jej oddalenie. Powołując się na art. 34, art. 35 ust.1 i 2 ustawy Prawo łowieckie związek wskazał, że informacje objęte wnioskiem Stowarzyszenia nie podlegają udostępnieniu na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."). Właściwość w powyższym zakresie dotyczy niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. W przypadku skargi na bezczynność organu, przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak, w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. W piśmiennictwie i judykaturze przyjmuje się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (zob. T. Woś, H. Krysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 86; wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 14 stycznia 2010 r., sygn. akt IV SAB/Wr 66/09, wyrok NSA z 20 lipca 1999 r., I SAB 60/99; OSP 2000, nr 6, poz. 87). Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracyjny zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności. W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca domagała się udostepnienia informacji na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej jako; "u.d.i.p."). Ustawa ta, stanowiąc generalną zasadę udostępniania informacji publicznej, reguluje zarówno zakres podmiotowy i przedmiotowy jej stosowania oraz procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej. Stosownie do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Natomiast podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji są m.in. władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. Należy wskazać, że ustawa o dostępie do informacji publicznej przewiduje różne sposoby udostępniania informacji publicznych, a jednym z nich jest udostępnianie informacji publicznej, zgodnie z art. 10 u.d.i.p., na wniosek. W myśl art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni, za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast w myśl art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej przez organ władzy publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. następuje w drodze decyzji administracyjnej. Przyjmuje się, że organ może poprzestać na pisemnym zawiadomieniu wnioskodawcy, tak jak uczyniono w niniejszej sprawie, gdy adresat wniosku nie jest podmiotem zobowiązanym w świetle art. 4 u.d.i.p., gdy żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, gdy nie dysponuje on przedmiotową informacją albo wnioskowane dane są dostępne w publikatorze oraz gdy w zakresie żądanej informacji publicznej przepisy prawa wprowadzają odrębny tryb dostępu. W rozpoznawanej sprawie nie jest kwestionowane, że wniosek został skierowany do podmiotu zobowiązanego co do zasady do udostępniania informacji publicznych. W przedmiotowej sprawie wnioskiem z dnia 27 marca 2024 r. strona skarżąca zwróciła się do Polskiego Związku Łowieckiego – Zarządu Okręgowego w O. o udostępnienie informacji publicznej w postaci: 1. sprawozdań z działalności Zarządu Okręgowego PZŁ (ŁOW-2) za lata gospodarcze 2018/2019, 2019/2020, 2020/2021, 2021/2022, 2022/2023 (5 ostatnich lat); 2. uchwał Zarządu Okręgowego PZŁ, podjętych w okresie 01.01.2020 – 30.04.2024; 3. informacji czy w okresie 01.01.2020 – 30.04.2024 Zarząd Okręgowy dokonywał darowizn finansowych na rzecz podmiotów zewnętrznych – jeśli tak, to jakich podmiotów, jakie były kwoty poszczególnych darowizn i na jakiej podstawie prawnej zostały one przekazane; 4. zestawienia danych sprawozdawczości łowieckiej od 2020 r. do 2023 r., za lata gospodarcze 2019/2020, 2020/2021, 2021/2022, 2022/2023. Pismem z dnia 19 czerwca 2024 r. nr [...] Polski Związek Łowiecki – Zarząd Okręgowy w O. poinformował Stowarzyszenie, iż na posiedzeniu w dniu 24 kwietnia 2024 r. podjął decyzję o odmowie udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej. Stowarzyszenie wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie., skargę na powyższe pismo Polskiego Związku Łowieckiego – Zarząd Okręgowy w O. z dnia 19 czerwca 2024 r., nazywając je decyzją. Prawomocnym postanowieniem z dnia 28 listopada 2024 r. WSA w Warszawie sygn. akt II SA/Wa 1378/24 odrzucił skargę Stowarzyszenia S. z siedzibą w W. na pismo Polskiego Związku Łowieckiego z dnia 19 czerwca 2024 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że będące przedmiotem skargi pismo Polskiego Związku Łowieckiego – Zarządu Okręgowego w O. z dnia 19 czerwca 2024 r. nr [...] nie jest decyzją administracyjną, ani żadnym aktem wymienionym w art. 3 § 2, § 2a czy § 3 p.p.s.a. Jest jedynie skierowanym do Stowarzyszenia pismem informacyjnym. Powyższe pismo nie rozstrzyga żadnej sprawy administracyjnej, nie kształtuje praw czy obowiązków strony skarżącej, nie stanowi władczego i jednostronnego rozstrzygnięcia. Ma ono wyłącznie charakter informacyjny. W dnia 7 czerwca 2024 r. Stowarzyszenie S. z siedzibą w W. złożyło nowy wniosek o udzielenie informacji publicznej. W odpowiedzi organ raz jeszcze skierował do strony skarżącej pismo określone jako decyzja L.dz [...] z dnia 19 czerwca 2024 r. w którym udzielił informacji, że Zarząd Okręgowy Polskiego Związku Łowieckiego w O. na swoim posiedzeniu 24 kwietnia 2024 r. podjął decyzję o odmowie udostępnienia niżej wymienionych dokumentów i informacji: 1. sprawozdań z działalności Zarządu Okręgowego PZŁ (ŁOW-2) za lata gospodarcze 2018/2019, 2019/2020, 2020/2021, 2021/2022, 2022/2023 (5 ostatnich lat); 2. uchwał Zarządu Okręgowego PZŁ, podjętych w okresie 01.01.2023 – 25.03.2024; 3. informacji czy w okresie 01.01.2020 – 30.04.2024 Zarząd Okręgowy dokonywał darowizn finansowych na rzecz podmiotów zewnętrznych – jeśli tak, to jakich podmiotów, jakie były kwoty poszczególnych darowizn i na jakiej podstawie prawnej zostały one przekazane; 4. zestawienia danych sprawozdawczości łowieckiej od 2020 r. do 2023 r., za lata gospodarcze 2019/2020, 2020/2021, 2021/2022, 2022/2023. W ocenie Sądu wyżej wymieniony dokument nie może stanowić właściwego rozpoznania wniosku strony skarżącej z kilku powodów. Po pierwsze należy zwrócić uwagę, że pismo określone jako decyzja L.dz [...] z dnia 19 czerwca 2024 r. zawiera załącznik w postaci decyzji z 24 kwietnia 2024 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej, która dotyczy innego wniosku o udzielenie informacji publicznej. Decyzja, która jest w załączniku została wydana w odpowiedzi na inny wniosek o wydanie informacji publicznej. Po drugie wskazać należy, co również zauważa sam organ w odpowiedzi na skargę i jest to okoliczność bezsporna (k. 10 akt sądowych), że wniosek z dnia 27 marca 2024 r. i z dnia 7 czerwca 2024 r. nie jest tożsamy. Różnica pomiędzy wnioskiem z 27 marca 2024 r. a wnioskiem z 30 kwietnia 2024 r. dotyczy daty w pkt 2 i 3 wniosku. Po trzecie w niniejszej sprawie warto odnotować, że prawomocnym postanowieniem z dnia 28 listopada 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sygn. akt II SA/Wa 1378/24 wypowiedział się co do tego, że pismo L.dz [...] z dnia 19 czerwca 2024 nie jest właściwym sposobem rozpoznania niniejszej sprawy. W świetle powyższego, skoro w niniejszej sprawie Polski Związek Łowiecki – Zarząd Okręgowy w O. w odpowiedzi na kolejny wniosek strony skarżącej z dnia 7 czerwca 2024 r. ani nie udostępnił informacji publicznej ani nie wydał decyzji o odmowie jej udostępnienia to pozostaje w bezczynności. Dlatego Sąd zobowiązał organ do rozpoznania wniosku z 7 czerwca 2024 r. w terminie 14 dni na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Dopiero po ewentualnym wydaniu decyzji i jej zaskarżeniu Sąd będzie mógł oceniać powody odmowy udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej. Na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a Sąd orzekł, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W niniejszej sprawie nie zachodzi przypadek oczywistego lekceważenia wniosku skarżącego i braku woli załatwienia sprawy, które można byłoby rozpatrywać w kategoriach rażącego naruszenia prawa, oznaczającego wadliwość kwalifikowaną, o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym. Kryterium pozwalającym na zakwalifikowanie bezczynności organu do naruszającej prawo w sposób rażący jest oczywistość, drastyczność naruszenia prawa z jednoczesnym brakiem racjonalnego uzasadnienia (por. wyrok NSA z 26 maja 2020 r. II OSK 4016/19. W rozpoznawanej sprawie zasługiwało na uwzględnienie, że organ w wymaganym terminie zareagował na wniosek i udzielił skarżącemu odpowiedzi. Organowi przypisać można jedynie wadliwą interpretację przepisów prawa, która nie może być jednak utożsamiana z rażącym naruszeniem. O kosztach postępowania, obejmujących wpis od skargi i wynagrodzenie pełnomocnika strony skarżącej, będącego adwokatem, orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2023 r. poz. 1964). Skarga rozpoznana została na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.