II SAB/Ol 28/05

PostanowienieWSA w Olsztynie2005-06-15

Skład orzekający: Alicja Jaszczak- Sikora, Beata Jezielska, Katarzyna Matczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowe w sprawie skargi na bezczynność organu powinno zostać umorzone, jeśli organ w toku postępowania uwzględnił żądanie skarżącego i wydał żądaną decyzję?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowe w sprawie skargi na bezczynność organu staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu, jeśli organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, w toku postępowania sądowego uwzględni skargę w całości, wydając żądaną decyzję przed rozpoczęciem rozprawy. Utrata przedmiotu zaskarżenia skutkuje umorzeniem postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie wydania decyzji o umorzeniu postępowania dotyczącego jego zwolnienia ze służby celnej. W trakcie postępowania sądowego Dyrektor Izby Celnej wydał decyzję umarzającą postępowanie, uwzględniając żądanie skarżącego. Skarżący domagał się wydania decyzji o umorzeniu postępowania, które dotyczyło jego zwolnienia ze służby celnej, a które zostało wcześniej uchylone wyrokiem WSA.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono umorzyć postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak- Sikora Asesor WSA Beata Jezielska (spr.) Asesor WSA Katarzyna Matczak Protokolant Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. K. na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie wydania decyzji o umorzeniu postępowania dotyczącego zwolnienia ze służby postanawia umorzyć postępowanie sądowe. W. K. wniósł w dniu 30 marca 2005r. skargę na bezczynność Dyrektora Izby Celnej polegającą na niewydaniu decyzji o umorzeniu postępowania dotyczącego zwolnienia skarżącego ze służby celnej. Podał, iż decyzją z dnia 31 października 2003r. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy własną decyzję z dnia l października 2003r. dotyczącą jego zwolnienia ze służby celnej z dniem 31 października 2003r. Jednakże Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 2 grudnia 2004r. Sygn. akt II SA/Ol 773/04 uchylił przedmiotowe decyzje, a wyrok ten uprawomocnił się w dniu 25 stycznia 2005r. Skarżący wyjaśnił, iż zwracał się do organu z wnioskiem o umorzenie postępowania, lecz postępowanie to dotychczas nie zostało umorzone. W związku z tym skarżący wystąpił ze skargą na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 54 § l Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyjaśnił, iż decyzją z dnia 19 kwietnia 2005r. organ uwzględnił żądanie skarżącego i umorzył postępowanie w sprawie zwolnienia go ze służby. Decyzja ta została doręczona stronie w dniu 19 kwietnia 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podnieść należy, iż w niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność organu na podstawie art. 3 § l pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 póz. 1270 ze zm.). Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd stwierdził, iż w dacie wystąpienia ze skargą organ pozostawał w bezczynności, gdyż przekroczył terminy o których mowa w art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego, liczone w tym przypadku od dnia zwrotu akt organowi (art. 286 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Jednakże w dniu,19 kwietnia 2005r. organ uwzględnił skargę w całości i wydał żądaną decyzję, która została doręczona skarżącemu w tym samym dniu. Zgodnie bowiem z art. 54 § 3 powołanej ustawy organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W związku z powyższym postępowanie sądowe w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Należy bowiem wskazać, iż przedmiotem niniejszego postępowania była wyłącznie kwestia bezczynności organu, która ustała z momentem wydania wskazanej wyżej decyzji. W tym stanie rzeczy w oparciu o art. 161 § l pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło